ഒരു റാങ്ക് ലിസ്റ്റിലെ നമ്പറിന് പിന്നിൽ ഒരാളുടെ വർഷങ്ങളുണ്ട്. പി.എസ്.സി. പരീക്ഷയ്ക്കായി നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ഉറക്കമുണ്ട്; കോച്ചിങ് ഫീസിനായി മുറുക്കിയ കുടുംബ ബജറ്റുണ്ട്; “ഇത്തവണയെങ്കിലും ജോലി കിട്ടും” എന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് സെക്രട്ടറിയറ്റിനു മുന്നിൽ തലമുണ്ഡനം ചെയ്ത് നിരാഹാരം കിടന്ന എസ്.വളർമതി ഇന്ന് ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാത്രം മുഖമല്ലാതാകുന്നത്. കേരളത്തിലെ എൽ.പി. സ്കൂൾ ടീച്ചർ റാങ്ക് ഹോൾഡർമാരുടെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ മുഖമാണത്. സമരം 130 ദിവസം കടന്നിട്ടും നിയമനത്തിൽ നിർണായകമായ മുന്നേറ്റമില്ല; ആരോഗ്യനില വഷളായ വളർമതി ആശുപത്രിയിലായിരിക്കുമ്പോഴും സമരം അവസാനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. നവംബർ 16ന് സർക്കാർ വീണ്ടും ചർച്ചയ്ക്ക് തയ്യാറാണെന്ന് പൊതുവിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി എൻ.ഷംസുദ്ദീൻ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്; മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഇടപെടലിനെ തുടർന്ന് ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിതുറന്നതിനെ റാങ്ക് ഹോൾഡർമാർ സ്വാഗതം ചെയ്തെങ്കിലും രേഖാപരമായ ഉറപ്പില്ലാതെ സമരം അവസാനിപ്പിക്കില്ലെന്നാണ് നിലപാട്. ഇവിടെ രാഷ്ട്രീയപ്രസംഗങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് കണക്കുകൾ മാത്രം നോക്കിയാലും ചോദ്യം ഒഴിവാകുന്നില്ല: ഒഴിവുണ്ട്, റാങ്ക് ലിസ്റ്റുണ്ട്, ഉദ്യോഗാർഥികളുണ്ട്—പിന്നെ നിയമനം എന്തുകൊണ്ടില്ല?
മനോരമയുടെ കണക്കുതന്നെ സംസാരിക്കട്ടെ
എൽ.പി.എസ്.ടി. നിയമനത്തെക്കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും കണക്ക് വളച്ചൊടിച്ചുവെന്ന വാദത്തിന് ഇടനൽകേണ്ടതില്ല; മലയാള മനോരമയുടെ തൊഴിൽവീഥി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കണക്കുതന്നെ നോക്കാം. 2022 മേയ് 31ന് നിലവിൽ വന്ന മുൻ റാങ്ക് ലിസ്റ്റിൽ 11,602 പേരുണ്ടായിരുന്നു; പട്ടിക 2025 മേയ് 30ന് അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും 4,879 പേർക്ക് നിയമനശുപാർശ ലഭിച്ചു. അതിനു മുമ്പത്തെ പട്ടികയിൽ 6,294 പേർക്ക് നിയമനശുപാർശ ലഭിച്ചതായും അതേ മനോരമ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. 2025 മാർച്ചിൽ 4,676 എന്നായിരുന്നു ഇടക്കാല കണക്ക്; പട്ടിക അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും അത് 4,879 ആയി. ഇപ്പോഴത്തെ പട്ടിക 2025 മേയ് 31നാണ് നിലവിൽ വന്നത്. മെയിൻ ലിസ്റ്റിൽ 6,113 പേരും സപ്ലിമെന്ററി ലിസ്റ്റിൽ 5,488 പേരും ഭിന്നശേഷി പട്ടികയിൽ 157 പേരുമടക്കം ആകെ 11,758 പേരാണ് ഉൾപ്പെട്ടത്. പട്ടിക വന്ന് മാസങ്ങൾ പിന്നിട്ടിട്ടും നിയമനം 2 ശതമാനത്തിനടുത്തു മാത്രമാണെന്ന് ഫെബ്രുവരിയിൽ തന്നെ മനോരമ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നു. നവംബർ മധ്യത്തിലെ ഏറ്റവും പുതിയ കണക്ക് 239 നിയമനം മാത്രം എന്നാണ്; ചില ജില്ലകളിൽ ഒന്നാം റാങ്കുകാരൻപോലും ഇതുവരെ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടില്ല.
മുൻ 2 പട്ടികകളുടെ പൂർണ കാലാവധിയിലെ നിയമനത്തെയും ഇപ്പോഴത്തെ പട്ടികയുടെ ഇടക്കാല കണക്കിനെയും യാന്ത്രികമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ല; ഇപ്പോഴത്തെ പട്ടികയ്ക്ക് ഇനിയും കാലാവധിയുണ്ട്. എന്നാൽ അതുപറഞ്ഞ് 239 എന്ന സംഖ്യയുടെ ദയനീയത മറയ്ക്കാനുമാകില്ല. 6,294ൽനിന്ന് 4,879ലേക്കും അവിടെനിന്ന് 17 മാസത്തിനടുത്തെത്തുമ്പോഴും 239ലേക്കുമുള്ള ഇടിവ് നിയമനത്തിന്റെ വേഗം എത്ര താഴെയാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. “പട്ടിക 2028 വരെ ഉണ്ടല്ലോ” എന്ന മറുപടി ജോലി കാത്തിരിക്കുന്നവന് ആശ്വാസമല്ല. പ്രായപരിധി മുന്നോട്ടുപോകുന്നു; ജീവിതച്ചെലവ് കയറുന്നു; അടുത്ത പരീക്ഷയ്ക്ക് വീണ്ടും വർഷങ്ങൾ ചെലവഴിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ഒരു റാങ്ക് ലിസ്റ്റിന്റെ കാലാവധി സർക്കാരിന് 3 വർഷമാകാം; ഉദ്യോഗാർഥിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്ന 3 വർഷം തിരികെ ലഭിക്കില്ല.
നിയമസഭയിൽ സർക്കാർ പറഞ്ഞത്: എൽ.പി.എസ്.ടി. ഒഴിവുകൾ 422
ഇനി ഒഴിവില്ല എന്ന വാദത്തിനും സർക്കാരിന്റെ സ്വന്തം കണക്ക് തന്നെ മറുപടിയാണ്. നിയമസഭയിൽ നൽകിയ വിവരമനുസരിച്ച് സംസ്ഥാനത്തെ എൽ.പി.–യു.പി. സ്കൂളുകളിലായി 876 അധ്യാപക ഒഴിവുകളുണ്ട്; അതിൽ എൽ.പി.എസ്.ടി. 422, യു.പി.എസ്.ടി. 454. അതുകൊണ്ട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ പ്രചരിക്കുന്നതുപോലെ 876 മുഴുവൻ എൽ.പി.എസ്.ടി. ഒഴിവുകളാണെന്ന് പറയുന്നത് തെറ്റാണ്; എന്നാൽ 422 എന്ന സംഖ്യയും ചെറുതല്ല. നിലവിലെ പട്ടികയിൽനിന്ന് സംസ്ഥാനത്താകെ നിയമനം 239 മാത്രമായിരിക്കെ സർക്കാർ തന്നെ 422 എൽ.പി.എസ്.ടി. ഒഴിവുകൾ ഉണ്ടെന്ന് നിയമസഭയിൽ സമ്മതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഓരോ ഒഴിവിന്റെയും നില എന്താണെന്ന് ജില്ലതിരിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിക്കേണ്ട ബാധ്യത സർക്കാരിനുണ്ട്. എത്ര ഒഴിവ് പി.എസ്.സിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു? എത്ര എണ്ണം നിയമനശുപാർശയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു? എത്ര എണ്ണം തസ്തികനിർണയത്തിൽ പുറത്താകും? എത്ര ഒഴിവ് പുനർവിന്യാസത്തിനായി മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നു? എത്ര ഒഴിവാണ് ഇപ്പോൾ നേരിട്ട് നിലവിലെ റാങ്ക് ലിസ്റ്റിൽനിന്ന് നികത്താവുന്നത്?
പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിന്റെ വാദം ചില ഒഴിവുകൾ പുനർവിന്യാസത്തിനായി സംരക്ഷിക്കേണ്ടവയാണെന്നും എല്ലാ 422 ഒഴിവുകളിലേക്കും നിലവിലെ പട്ടികയിൽനിന്ന് ഉടൻ നിയമനം നടത്താനാവില്ലെന്നുമാണ്. ആ വിശദീകരണം ഭരണപരമായി പ്രസക്തമാണ്. തസ്തികനിർണയം കഴിഞ്ഞ് ‘ഡിവിഷൻ ഫാൾ’ മൂലം പുറത്താകുന്ന അധ്യാപകരെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട ബാധ്യത സർക്കാരിനുണ്ട്. പക്ഷേ പുനർവിന്യാസത്തിന്റെ പേരിൽ എത്ര ഒഴിവാണ് തടഞ്ഞുവച്ചതെന്ന് കൃത്യമായി പറയാതെ മുഴുവൻ ഒഴിവിനെയും ഒരു മങ്ങിയ ഭരണപദത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഒളിപ്പിക്കാനാവില്ല. സമരക്കാർ പറയുന്നത് കഴിഞ്ഞ വർഷം മാത്രം നൂറുകണക്കിന് അധ്യാപകർ ഇത്തരത്തിൽ വിരമിക്കൽ ഒഴിവുകളിലേക്ക് പുനർവിന്യസിക്കപ്പെട്ടതോടെ പുതിയ നിയമനത്തിനുള്ള അവസരം കുറഞ്ഞുവെന്നാണ്. ജോലിയിലുള്ള അധ്യാപകനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും റാങ്ക് ലിസ്റ്റിലുള്ള ഉദ്യോഗാർഥിയുടെ അവസരം സംരക്ഷിക്കുന്നതും തമ്മിൽ ഒരു സർക്കാർ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട കാര്യമില്ല; ശാസ്ത്രീയമായ തസ്തികനിർണയത്തിലൂടെ രണ്ടും ഉറപ്പാക്കുകയാണ് ഭരണത്തിന്റെ ജോലി.
വാക്കുകൾ പലതവണ; ഉത്തരവ് എവിടെ?
സർക്കാരുമായുള്ള ചർച്ച പുതിയ കാര്യമല്ല. ജൂലൈയിൽ ആരംഭിച്ച പ്രതിഷേധത്തിനിടെ ഓഗസ്റ്റ് 11ന് മന്ത്രി സമരപ്പന്തലിലെത്തി 45 ദിവസം സമയം ചോദിച്ചതിനെ തുടർന്ന് വളർമതി ആദ്യ നിരാഹാരം അവസാനിപ്പിച്ചിരുന്നു. സെപ്റ്റംബർ 30ലെ ചർച്ചയ്ക്കുശേഷം 150ൽ കൂടുതൽ കുട്ടികളുള്ള എൽ.പി. വിഭാഗങ്ങളിൽ ഹെഡ് ടീച്ചർ തസ്തികകൾ പി.എസ്.സിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുമെന്നും, തസ്തിക നഷ്ടപ്പെടുന്ന അധ്യാപകരെ സംരക്ഷിക്കുമെന്നും, ഒഴിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ റാങ്ക് പട്ടിക തയ്യാറാക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുമെന്നും സർക്കാർ അറിയിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് സർക്കാർ 4 ആവശ്യങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചുവെന്നായിരുന്നു ആഭ്യന്തരമന്ത്രി രമേശ് ചെന്നിത്തലയുടെ വിശദീകരണം; ഇപ്പോൾ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രിയും “മിക്ക പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരിഹാരം ഉറപ്പുനൽകിയിട്ടുണ്ട്, അധ്യാപക–വിദ്യാർഥി അനുപാതം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് ബാക്കി” എന്നാണ് പറയുന്നത്.
പക്ഷേ സമരക്കാർ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യം അതിലും ലളിതമാണ്: അംഗീകരിച്ചെങ്കിൽ ഉത്തരവ് എവിടെ? വാക്കാലുള്ള ഉറപ്പുകൾകൊണ്ടല്ല റാങ്ക് പട്ടിക നീങ്ങുക; സർക്കാർ ഉത്തരവുകൊണ്ടും ഒഴിവ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ടും പി.എസ്.സി. നിയമനശുപാർശ നൽകിയാലുമാണ്. 45 ദിവസത്തെ പഠനം കഴിഞ്ഞു, വീണ്ടും ചർച്ച നടന്നു, ഭൂരിഭാഗം ആവശ്യങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചുവെന്ന് സർക്കാർ പറയുന്നു; എന്നിട്ടും വളർമതി വീണ്ടും തലമുണ്ഡനം ചെയ്ത് അനിശ്ചിതകാല നിരാഹാരത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടിവന്നു. നവംബർ 11ന് പൊലീസ് സമരപ്പന്തൽ പൊളിച്ച് അവരെ ആശുപത്രിയിലാക്കുകയും, അടുത്ത ദിവസം അവർ വീണ്ടും സെക്രട്ടറിയറ്റിനു മുന്നിലെത്തി നിരാഹാരം തുടരുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് സോഡിയം കുറഞ്ഞതും ഇ.സി.ജി. വ്യതിയാനവും കണ്ടെത്തിയതോടെ ഐ.സി.യുവിലേക്കു മാറ്റേണ്ടിവന്നു. ഒരു അധ്യാപകജോലിക്കായി പരീക്ഷയെഴുതിയ ഒരു സ്ത്രീക്ക് തന്റെ ആവശ്യം കേൾപ്പിക്കാൻ തലമുടിയും ആരോഗ്യവും പണയംവയ്ക്കേണ്ടിവരുന്നിടത്ത്, പ്രശ്നം റാങ്ക് ലിസ്റ്റിന്റെ സാങ്കേതികതയിൽ മാത്രമല്ല; ഭരണത്തിന്റെ കേൾവിയിലാണ്.
1:25 എന്ന ആവശ്യം എന്തുകൊണ്ട്?
സമരത്തിന്റെ പ്രധാന ആവശ്യം അധ്യാപക–വിദ്യാർഥി അനുപാതം 1:30ൽനിന്ന് 1:25 ആക്കുക എന്നതാണ്. വിദ്യാർഥികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞുവരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ 1:30 നിലനിർത്തുന്നത് ഡിവിഷനുകളും അധ്യാപകതസ്തികകളും വലിയ തോതിൽ ഇല്ലാതാക്കുമെന്നാണ് റാങ്ക് ഹോൾഡർമാരുടെ വാദം. 1:25 നടപ്പാക്കിയാൽ കുട്ടികൾക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തിഗത ശ്രദ്ധ ലഭിക്കുകയും പുതിയ അധ്യാപക തസ്തികകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമെന്നും അവർ പറയുന്നു. സർക്കാരിന് മറുവാദമുണ്ട്: അനുപാതം കുറയ്ക്കുന്നത് വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത സൃഷ്ടിക്കുമെന്നും മറ്റു വിഭാഗങ്ങളിൽനിന്നും സമാന ആവശ്യങ്ങൾ ഉയരുമെന്നും. നിലവിലെ വിദ്യാഭ്യാസ യാഥാർഥ്യവും വിദ്യാർഥിസംഖ്യയിലെ ഇടിവും സാമ്പത്തികബാധ്യതയും കണക്കാക്കി തീരുമാനിക്കേണ്ട നയവിഷയമാണിത്; ഒരു ദിവസത്തെ ഉത്തരവിലൂടെ തീർക്കാവുന്ന കാര്യമല്ല. എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് ഇതിനകം നിലനിൽക്കുന്ന ഒഴിവുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും നിലവിലെ പട്ടികയിൽനിന്ന് പരമാവധി നിയമനം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ തടസ്സമുണ്ടാകേണ്ടതില്ല. ഇതാണ് സമരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ വശം.
എയ്ഡഡ് സ്കൂൾ അധ്യാപക നിയമനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമെങ്കിലും പി.എസ്.സിയുടെ പരിധിയിൽ കൊണ്ടുവരുക, ഹെഡ് ടീച്ചർ ഒഴിവുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക, ഡിവിഷൻ കുറയുമ്പോൾ തസ്തികകൾ സംരക്ഷിക്കുക, റാങ്ക് പട്ടികയുടെ കാലാവധി നീട്ടുക തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങളും സമരക്കാർ ഉന്നയിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ചിലതിന് നിയമഭേദഗതിയോ വലിയ നയതീരുമാനമോ ആവശ്യമായി വരാം. എല്ലാം അംഗീകരിക്കണമെന്ന നിർബന്ധമില്ല. പക്ഷേ നിലവിലുള്ള സർക്കാർ സ്കൂൾ ഒഴിവുകൾ പോലും കൃത്യമായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക എന്ന ആവശ്യത്തെ അതിനൊപ്പം കലർത്തി നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാനാവില്ല.
വിശപ്പിന് മുന്നിൽ കണക്കുകൾ മതി
2019ലെ പട്ടികയിൽ 6,294 നിയമനശുപാർശ. 2022ലെ പട്ടികയിൽ 4,879. ഇപ്പോഴത്തെ പട്ടികയിൽ 239. നിയമസഭയിൽ സമ്മതിച്ച എൽ.പി.എസ്.ടി. ഒഴിവുകൾ 422. ഈ 4 സംഖ്യകൾക്കിടയിൽ വളർമതി ആശുപത്രിക്കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നു. ഒരു സർക്കാർ എത്ര മനോഹരമായ വിശദീകരണം നൽകിയാലും ഈ ചിത്രം മായില്ല. “റാങ്ക് ലിസ്റ്റിൽ വന്നാൽ ജോലി ഉറപ്പല്ല” എന്ന നിയമസത്യം ഉദ്യോഗാർഥികൾക്കും അറിയാം. അവർ ചോദിക്കുന്നത് പട്ടികയിലെ എല്ലാവർക്കും ജോലി നൽകണമെന്നല്ല; യഥാർഥ ഒഴിവുകൾ ഒളിപ്പിക്കരുത്, റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യേണ്ട ഒഴിവുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം, ഒഴിവ് ഉണ്ടായിരിക്കെ റാങ്ക് പട്ടികയെ നോക്കുകുത്തിയാക്കരുത് എന്നതാണ്.
ഇപ്പോൾ സർക്കാർ വീണ്ടും ചർച്ചയ്ക്ക് തയ്യാറായിട്ടുണ്ട്. അതിനെ സമരക്കാർ തന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. പക്ഷേ ഈ ചർച്ചയും മറ്റൊരു വാക്കാലുള്ള ഉറപ്പിൽ അവസാനിച്ചാൽ സെക്രട്ടറിയറ്റിനു മുന്നിലെ വിശപ്പ് കൂടുതൽ കഠിനമായ രാഷ്ട്രീയചോദ്യമായി മാറും. ഓരോ ജില്ലയിലെയും എൽ.പി.എസ്.ടി. ഒഴിവുകളുടെ പട്ടിക പുറത്തുവെയ്ക്കുക; പുനർവിന്യാസത്തിന് മാറ്റിവെച്ചവ വേർതിരിക്കുക; പി.എസ്.സിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാവുന്ന ഒഴിവുകൾ ഉടൻ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക; അംഗീകരിച്ച ആവശ്യങ്ങളിൽ സർക്കാർ ഉത്തരവ് ഇറക്കുക; 1:25 എന്ന നയാവശ്യത്തിൽ സമയബന്ധിതമായ തീരുമാനമെടുക്കുക. ഇതിന് വീണ്ടും മാസങ്ങൾ വേണ്ടതില്ല.
ഒരു അധ്യാപകന്റെ കൈയിൽ നാളെയുടെ കുട്ടിയാണ്. ആ കൈയിൽ നിയമന ഉത്തരവ് നൽകേണ്ട സർക്കാർ, അതേ കൈയിൽ നിരാഹാരസമരത്തിന്റെ പ്ലക്കാർഡ് പിടിപ്പിക്കരുത്. ഒഴിവുണ്ട്; റാങ്ക് ലിസ്റ്റുണ്ട്; നിയമനത്തിന് അർഹരായ മനുഷ്യർ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇനി സർക്കാരിന് മുന്നിലുള്ള ചോദ്യം ഒരൊറ്റതാണ്—എന്തിനാണ് ഈ കാത്തിരിപ്പ്?





