ലോർഡ്സിൽ ചരിത്രമെഴുതി ഇന്ത്യൻ പെൺപുലികൾ

ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ വിശുദ്ധമുറ്റമെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ലോർഡ്സിൽ ഇന്ത്യയുടെ വനിതകൾ ചരിത്രം എഴുതിയപ്പോൾ, അത് ഒരു ടെസ്റ്റ് വിജയത്തിൻ്റെ വാർത്തയായി മാത്രം ഒതുങ്ങിയില്ല. വെള്ളപ്പന്തിൻ്റെയും നിറമുള്ള ജേഴ്സികളുടെയും വേഗകാലത്ത്, വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച ഇന്ത്യൻ വനിതകൾ ക്ഷമയുടെയും കഴിവിൻ്റെയും കഠിനാധ്വാനത്തിൻ്റെയും ദീർഘസ്വരം ലോകത്തോട് കേൾപ്പിച്ച ദിനമായിരുന്നു അത്. ഇംഗ്ലണ്ടിനെ 270 റൺസിന് കീഴടക്കിയ ഇന്ത്യയുടെ ഈ വിജയം, സ്കോർബോർഡിലെ ഒരു വലിയ മാർജിൻ മാത്രമല്ല; വനിതാ ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ ആത്മവിശ്വാസം ലോർഡ്സിൻ്റെ മതിലുകളിൽ പതിപ്പിച്ച പ്രഖ്യാപനമാണ്.

ഇന്ത്യയുടെ ഈ വിജയം പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ച ഭാഗ്യമല്ല. പൂർണ സ്കോർ തന്നെയാണ് ഇന്ത്യയുടെ ആധിപത്യം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ആദ്യം ബാറ്റ് ചെയ്ത ഇന്ത്യ 285 റൺസ് നേടി. മറുപടിയായി ഇംഗ്ലണ്ട് 170ന് പുറത്തായി. രണ്ടാം ഇന്നിങ്സിൽ ഇന്ത്യ 7 വിക്കറ്റ് നഷ്ടത്തിൽ 341 എന്ന നിലയിൽ ഡിക്ലയർ ചെയ്തു. 457 റൺസിൻ്റെ അസാധ്യത്തോളം വലിയ ലക്ഷ്യം പിന്തുടർന്ന ഇംഗ്ലണ്ട് 176ന് വീണടിഞ്ഞു. ഫലം ഇന്ത്യക്ക് 270 റൺസിൻ്റെ ചരിത്രജയം. ഇന്ത്യയുടെ വനിതാ ടെസ്റ്റ് ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ റൺസ് വിജയം കൂടിയാണിത്.

ആദ്യ ഇന്നിങ്സിൽ സ്മൃതി മന്ദാനയുടെ 83 റൺസ് ഇന്ത്യയുടെ ഇന്നിങ്സിന് താളം നൽകി. ഇംഗ്ലീഷ് സാഹചര്യങ്ങളുടെ നീക്കവും നനവും ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട്, എന്നാൽ സ്വന്തം ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ, സ്മൃതി ക്രീസിൽ നിന്നു. ഹർമൻപ്രീത് കൗർ 58 റൺസും ദീപ്തി ശർമ 57 റൺസും നേടി ആ അടിത്തറ ഉറപ്പിച്ചു. ഇംഗ്ലണ്ടിനായി സോഫി എക്ലെസ്റ്റൺ 68 റൺസ് വഴങ്ങി 3 വിക്കറ്റ് നേടി. പക്ഷേ, ഇന്ത്യയുടെ 285 അതിനകം മത്സരത്തിൻ്റെ ആദ്യ രേഖ വരച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.

പിന്നെ ലോർഡ്സിൻ്റെ വായുവിൽ ക്രാന്തി ഗൗഡിൻ്റെ പന്ത് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. 37 റൺസിന് 5 വിക്കറ്റ് — അത് ഒരു ബൗളിങ് ഫിഗർ മാത്രമായിരുന്നില്ല. ലോർഡ്സിലെ വനിതാ ടെസ്റ്റിൽ 5 വിക്കറ്റ് നേട്ടം സ്വന്തമാക്കുന്ന ആദ്യ താരമായി ക്രാന്തി ചരിത്രത്തിലേക്ക് കടന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്. ആമി ജോൺസിൻ്റെ 52 ഒഴിച്ചാൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൻ്റെ ആദ്യ ഇന്നിങ്സിൽ വലിയ പ്രതിരോധം ഉണ്ടായില്ല. ഇംഗ്ലണ്ട് 170ന് പുറത്തായപ്പോൾ ഇന്ത്യയ്ക്ക് 115 റൺസിൻ്റെ ഉറച്ച ലീഡ് ലഭിച്ചു. സയാലി സത്ഘാരെയും സ്നേഹ റാണയും 2 വിക്കറ്റ് വീതം നേടി ക്രാന്തിക്ക് നല്ല പിന്തുണ നൽകി. ശേഷിച്ച 1 വിക്കറ്റ് ദീപ്തി ശർമയ്ക്കും കിട്ടി.

രണ്ടാം ഇന്നിങ്സിൽ ഇന്ത്യയുടെ ബാറ്റിങ് ഈ വിജയത്തിന് കവിതയുടെ ഭംഗി നൽകി. യസ്തിക ഭാട്യയുടെ 113 റൺസ് ലോർഡ്സിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ വനിതയുടെ ശാന്തവും ശക്തവുമായ ഒപ്പായി. സമ്മർദ്ദം നിലനിന്നപ്പോൾ അവൾ തളർന്നില്ല. ഇംഗ്ലണ്ടിന് തിരികെ വരാനുള്ള ചെറിയ വാതിലുകൾ പോലും അടയ്ക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു ആ ഇന്നിങ്സ്. സ്മൃതി മന്ദാന വീണ്ടും 70 റൺസ് നേടി. റിച്ച ഘോഷിൻ്റെ – 50 നോട്ടൗട്ട് – സംഭാവന കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ ഇന്ത്യ 341ന് 7 എന്ന നിലയിൽ ഡിക്ലയർ ചെയ്തു.

457 റൺസിൻ്റെ ലക്ഷ്യം ഇംഗ്ലണ്ടിനുമുന്നിൽ ഉയർന്നപ്പോൾ, അത് ഒരു സംഖ്യയല്ലായിരുന്നു; ലോർഡ്സിൻ്റെ മൈതാനത്ത് ഇന്ത്യ കെട്ടിയ മതിലായിരുന്നു. മൂന്നാം ദിവസത്തിൻ്റെ അവസാനം തന്നെ ഇംഗ്ലണ്ട് 59 റണസിന് 5 വിക്കറ്റ് എന്ന നിലയിലേക്ക് വീണിരുന്നു. അവസാന ദിവസം അവർക്ക് വേണ്ടത് അത്ഭുതമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ത്യ അത്ഭുതങ്ങൾക്ക് ഇടം വിട്ടില്ല. ആമി ജോൺസ് 54ഉം സോഫി എക്ലെസ്റ്റൺ 50ഉം നേടി ചെറുത്തുനിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, സ്നേഹ റാണ 42 റൺസ് വഴങ്ങി 4 വിക്കറ്റെടുത്ത പ്രകടനം ഇംഗ്ലണ്ടിൻ്റെ അവസാന പ്രതീക്ഷകളെയും മുറിച്ചെടുത്തു. ദീപ്തിയും ക്രാന്തിയും സയാലിയും 2 വിക്കറ്റ് വീതം നേടി സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി. ഇംഗ്ലണ്ട് 186ന് അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ലോർഡ്സിൽ ഇന്ത്യയുടെ ചിരി മാത്രം ബാക്കിയായി.

ഈ വിജയത്തിൻ്റെ മികവ് അതിൻ്റെ സമഗ്രതയിലാണ്. ബാറ്റിങ് ഉണ്ടായിരുന്നു. പേസ് ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്പിൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്യാപ്റ്റൻ്റെ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. യുവതാരങ്ങളുടെ നിർഭയത്വമുണ്ടായിരുന്നു. പരിചയസമ്പന്നരുടെ കൈപിടിത്തമുണ്ടായിരുന്നു. ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് ആവശ്യപ്പെടുന്ന എല്ലാ സ്വഭാവങ്ങളും ഇന്ത്യ ഒരുമിച്ചു കാട്ടി — സഹനം, ശാസനം, ആക്രമണം, നിയന്ത്രണം, കാത്തിരിപ്പ്, അവസാനത്തിൽ നിർദയമായ പൂർത്തീകരണം.

ഈ വിജയം വനിതാ ക്രിക്കറ്റിന് വലിയ ഊർജ്ജമാണ്. വനിതകൾക്ക് നന്നായി കളിച്ചാൽ അവർക്ക് പുതിയ പ്രേക്ഷകരെ ലഭിക്കും എന്നതിന് ലോർഡ്സ് സാക്ഷിയായി. 37,846 കാണികൾ മത്സരത്തിനെത്തിയത് വനിതാ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിന് ഭാവിയുണ്ടെന്ന ശക്തമായ സൂചനയായിരുന്നു.

ലോർഡ്സ് എന്നും ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ പുരുഷചരിത്രങ്ങൾ കൂടുതലായി സൂക്ഷിച്ച മുറ്റമായിരുന്നു. അനവധി പേരുകൾ അവിടുത്തെ ഓണേഴ്‌സ് ബോർഡുകളിൽ തിളങ്ങി. പക്ഷേ, വനിതാ ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ ശബ്ദം ആ പാരമ്പര്യത്തിൽ വൈകിയാണ് മുഴങ്ങിയത്. അങ്ങനെയൊരു വേദിയിൽ നടന്ന ആദ്യ വനിതാ ടെസ്റ്റിൽ ഇന്ത്യ ജയിച്ചു എന്നതിന് വലിയ അർത്ഥമുണ്ട്. ആ വിജയം ലോർഡ്സിൻ്റെ പഴയ കല്ലുകളോട് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്: ചരിത്രം ഇനി ഒരു ലിംഗത്തിൻ്റെ പേരിൽ മാത്രം എഴുതപ്പെടില്ല.

ഹർമൻപ്രീത് കൗറിൻ്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഈ സംഘം തെളിയിച്ചത് ഇന്ത്യൻ വനിതാ ക്രിക്കറ്റ് ഇനി പ്രതീക്ഷയുടെ ഭാഷയിൽ മാത്രം സംസാരിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. അത് നേട്ടങ്ങളുടെ ഭാഷയിലാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ഒരിക്കൽ അംഗീകാരം ചോദിച്ചിരുന്ന കളി ഇന്ന് ലോർഡ്സിൽ എഴുന്നേറ്റ് അതിൻ്റെ അവകാശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. “ഞങ്ങളെയും കാണുക” എന്നല്ല ഇനി പറയുന്നത്; “ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ചരിത്രം എഴുതുന്നു” എന്നാണ് പറയുന്നത്.

ലോർഡ്സിൽ ഇന്ത്യ ജയിച്ചത് ഇംഗ്ലണ്ടിനെതിരേ മാത്രം അല്ല. സംശയത്തിനെതിരേ കൂടിയാണ്. വനിതാ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിന് പ്രേക്ഷകരുണ്ടോ എന്ന സംശയത്തിനെതിരേ. നീണ്ട ഫോർമാറ്റിൽ അവർക്ക് തിളങ്ങാനാകുമോ എന്ന സംശയത്തിനെതിരേ. വലിയ വേദികളുടെ ഭാരം അവർക്ക് താങ്ങാനാകുമോ എന്ന സംശയത്തിനെതിരേ. ഓരോ സംശയത്തിനും ഇന്ത്യ മറുപടി നൽകി — റൺസിൽ, വിക്കറ്റുകളിൽ, ക്ഷമയിൽ, ഒരു വലിയ കിരീടത്തോളം വിലയുള്ള ടെസ്റ്റ് ജയത്തിൽ.

ലോർഡ്സിൻ്റെ പച്ചപ്പിൽ അവസാന ഇംഗ്ലീഷ് വിക്കറ്റ് വീണപ്പോൾ, അത് ഒരു മത്സരം അവസാനിച്ചതല്ല. ഇന്ത്യൻ വനിതാ ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ പുതിയ അധ്യായം തുറന്ന നിമിഷമായിരുന്നു. ലോർഡ്സിൽ ആ ദിവസം ഇന്ത്യയുടെ പേര് മുഴങ്ങി. അത് ഒരു ജയത്തിൻ്റെ ശബ്ദം മാത്രമായിരുന്നില്ല. അത് ഇന്ത്യൻ വനിതാ ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ ചരിത്രം സ്വന്തം ശബ്ദം കണ്ടെത്തിയ നിമിഷമായിരുന്നു.