1985 ജനുവരി 2, രാത്രി 7.30. മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമ വാര്ത്തയുടെ ചരിത്രം എഴുതുമ്പോള് ആ സമയത്തിന് ഒരു ക്ലോക്കിലെ സാധാരണ ഏഴരയുടെ വിലയല്ല. തിരുവനന്തപുരം ദൂരദര്ശന് കേന്ദ്രത്തില്നിന്ന് ആദ്യ മലയാള വാര്ത്താബുള്ളറ്റിന് തത്സമയം സംപ്രേഷണം ചെയ്തത് അന്നാണ്. ജി.ആര്.കണ്ണന് ആദ്യ വാര്ത്താവായനക്കാരനായി മലയാളിയുടെ സ്വീകരണമുറിയിലെത്തി.
അന്ന് വാര്ത്തയ്ക്ക് ഒരു സമയം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ സമയത്ത് വീട്ടിലെത്തണം. ടെലിവിഷന് മുന്നിലിരിക്കണം. വാര്ത്താവായനക്കാരന് പറയുന്നത് കേള്ക്കണം. പിന്നെ അടുത്ത ബുള്ളറ്റിന് വരെ കാത്തിരിക്കണം.
4 പതിറ്റാണ്ടിനപ്പുറം എത്തുമ്പോള് സ്ഥിതി തലകീഴായി. ഇപ്പോള് പ്രേക്ഷകന് വാര്ത്തയെ കാത്തിരിക്കുന്നില്ല; വാര്ത്ത പ്രേക്ഷകനെ പിന്തുടരുകയാണ്. ടെലിവിഷനില്, യൂട്യൂബില്, മൊബൈല് അറിയിപ്പില്, സമൂഹമാധ്യമത്തിലെ ചെറുദൃശ്യത്തില്, വാര്ത്താകാര്ഡില് — എവിടെയും.
എന്നാല് ഈ 4 പതിറ്റാണ്ടിന്റെ കഥ സാങ്കേതിക പുരോഗതിയുടെ വിജയഗാഥ മാത്രമല്ല. പൊതുസേവന സംപ്രേഷണത്തില്നിന്ന് കടുത്ത വാണിജ്യമത്സരത്തിലേക്കും, നിശ്ചിത സമയത്തെ വാര്ത്തയില്നിന്ന് 24 മണിക്കൂര് ‘അടിയന്തര വാര്ത്ത’യിലേക്കും, റിപ്പോര്ട്ടറില്നിന്ന് അവതാരകതാരത്തിലേക്കും, അന്വേഷണാത്മക മാധ്യമപ്രവര്ത്തനത്തില്നിന്ന് ചിലപ്പോഴെങ്കിലും മാധ്യമവിചാരണയിലേക്കും സഞ്ചരിച്ച ചരിത്രമാണത്.
അധികാരത്തോട് മലയാളത്തില് ടെലിവിഷന് കൂടുതല് ചോദ്യങ്ങള് ചോദിച്ചു. അതോടൊപ്പം, ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യത്തെക്കാള് കൂടുതല് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാനും അത് പഠിച്ചു. മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമ വാര്ത്തയുടെ 4 പതിറ്റാണ്ട് വിലയിരുത്തേണ്ടത് ഈ രണ്ടു സത്യങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കണ്ടുകൊണ്ടാണ്.
1985 ജനുവരി 1: ദൂരദര്ശനിലൂടെ കേരളത്തിന്റെ ടെലിവിഷന് കാലം
കേരളത്തിലെ മലയാളം ടെലിവിഷന് സംപ്രേഷണത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക തുടക്കം 1985 ജനുവരി 1ന്. തിരുവനന്തപുരം ടാഗോര് സെന്റിനറി ഹാളില് അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി കെ.കരുണാകരന് ദൂരദര്ശന്റെ മലയാളം സംപ്രേഷണം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു. ഇന്നത്തെ 24 മണിക്കൂര് സംപ്രേഷണവുമായി താരതമ്യം ചെയ്താല് വിശ്വസിക്കാന് പ്രയാസമാണ്; വൈകിട്ട് 6.30 മുതല് 7.40 വരെ ഏകദേശം 70 മിനിറ്റായിരുന്നു ആദ്യകാലത്തെ മലയാളം പരിപാടികള്.
യഥാര്ഥ സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചത് പിറ്റേന്ന്, 1985 ജനുവരി 2ന്. വൈകിട്ട് 6.30ന് ‘ഒരു കൂട്ടം ഉറുമ്പുകള്’ എന്ന കുട്ടികളുടെ നാടകം ആദ്യ മലയാള പരിപാടിയായി. രാത്രി 7.30ന് ആദ്യ മലയാള വാര്ത്താബുള്ളറ്റിന്. ടി.ചാമിയാര് നിര്മിച്ച വാര്ത്ത അവതരിപ്പിച്ചത് ജി.ആര്.കണ്ണന്. ബൈജു ചന്ദ്രന്, എ.അന്വര്, പി.കെ.മോഹനന് എന്നിവരും വാര്ത്തയുടെ എഴുത്തിലും ദൃശ്യസംയോജനത്തിലുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്നത്തെ കണ്ണിലൂടെ നോക്കിയാല് ആ വാര്ത്തകള് അതീവ ലളിതമായിരുന്നു. ഒരു വാര്ത്താവായനക്കാരന്, ഏതാനും ദൃശ്യങ്ങള്, സംസ്ഥാന–ദേശീയ സംഭവങ്ങള്. ചുവന്ന നിറത്തില് മിന്നുന്ന ‘അടിയന്തര വാര്ത്ത’ പട്ടകളില്ല. ഒരേ വാചകം മണിക്കൂറുകളോളം ആവര്ത്തിക്കേണ്ടതില്ല. ഓരോ സംഭവത്തിനും 4 രാഷ്ട്രീയപ്രതിനിധികളെ കൂട്ടിയിരുത്തി തര്ക്കിപ്പിക്കേണ്ടതുമില്ല.
അതുകൊണ്ട് ദൂരദര്ശന് കാലം മാധ്യമസ്വര്ഗമായിരുന്നു എന്നര്ഥമില്ല. സര്ക്കാര് നിയന്ത്രിത മാധ്യമത്തിന്റെ പരിധികളും ഔദ്യോഗികതയും അതിനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല് വാര്ത്തയ്ക്ക് ഒരു മിതത്വവും ഭാഷയ്ക്ക് ഒരു നിയന്ത്രണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമ വാര്ത്തയുടെ ആദ്യ വ്യാകരണം രൂപപ്പെട്ടത് അവിടെയാണ്.
1993 ഓഗസ്റ്റ് 30: സ്വകാര്യ ടെലിവിഷന്റെ വാതില് തുറന്ന് ഏഷ്യാനെറ്റ്
ദൂരദര്ശന്റെ ഏകാധിപത്യത്തിന് ആദ്യത്തെ യഥാര്ഥ വെല്ലുവിളി 1993 ഓഗസ്റ്റ് 30ന് എത്തി. അന്നാണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യ സ്വകാര്യ ഉപഗ്രഹ ടെലിവിഷന് ചാനലായ ഏഷ്യാനെറ്റ് സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചത്. തുടക്കത്തില് ദിവസം ഏതാനും മണിക്കൂര് വിനോദ–വിജ്ഞാന പരിപാടികളായിരുന്നു. ടി.എന്.ഗോപകുമാര് അവതരിപ്പിച്ച ‘കണ്ണാടി’ പോലുള്ള പരിപാടികള് ടെലിവിഷന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷണത്തിന്റെയും വിമര്ശനത്തിന്റെയും ഭാഷ നല്കി. എന്നാല് വാര്ത്തയുടെ കാര്യത്തിലെ നിര്ണായക തീയതി 2 വര്ഷത്തിനുശേഷമാണ്.
1995 സെപ്റ്റംബര് 30, രാത്രി 7.30: സ്വകാര്യ മലയാള വാര്ത്തയുടെ തുടക്കം
1995 സെപ്റ്റംബര് 30 വൈകിട്ട് 7.30ന് ഏഷ്യാനെറ്റ് അരമണിക്കൂര് മലയാള വാര്ത്താബുള്ളറ്റിന് ആരംഭിച്ചു. ഇന്ത്യയില്നിന്ന് സ്വകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങള്ക്ക് നേരിട്ട് ഉപഗ്രഹത്തിലേക്ക് പരിപാടി അയയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യങ്ങള് പരിമിതമായിരുന്ന കാലം. അതുകൊണ്ട് ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റര് അകലെയുള്ള ഫിലിപ്പീന്സിലെ സുബിക് ബേയില്നിന്നായിരുന്നു ആദ്യ തത്സമയ വാര്ത്താ സംപ്രേഷണം. പിന്നീട് സംവിധാനം സിംഗപ്പോരിലേക്കും തുടര്ന്ന് ഇന്ത്യയിലേക്കും മാറി.
സാങ്കേതിക കൗതുകത്തിനപ്പുറം അതിനൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. വാര്ത്ത എന്നത് സര്ക്കാര് സംപ്രേഷണസ്ഥാപനം പറയുന്നതു മാത്രമല്ലെന്ന ബോധം പ്രേക്ഷകനിലേക്കെത്തി. സംഭവസ്ഥലത്തെ റിപ്പോര്ട്ടറുടെ വില കൂടി. ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഭാഷയ്ക്കൊപ്പം പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ ശബ്ദവും വിവിധ പ്രതികരണങ്ങളും കൂടുതല് വേഗത്തില് വീടുകളിലെത്തി. അവിടെ നിന്നാണ് വാര്ത്ത ഒരു ‘ഉത്പന്നം’ കൂടിയായി മാറാന് തുടങ്ങുന്നതും. പൊതുസേവനത്തിന്റെ ഭാഷയോടൊപ്പം പ്രേക്ഷകനെ പിടിച്ചുനിര്ത്തേണ്ട വിപണിയുടെ ഭാഷയും വാര്ത്താമുറിയിലേക്കെത്തി.
2000 ഓഗസ്റ്റ് 17: കൈരളിയും മാധ്യമ ഉടമസ്ഥതയുടെ രാഷ്ട്രീയവും
2000 ഓഗസ്റ്റ് 17, ചിങ്ങം 1. മലയാളം കമ്മ്യൂണിക്കേഷന്സിന്റെ കൈരളി ടെലിവിഷന് സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചു. സി.പി.എം. പിന്തുണയില്, ജനകീയ ഓഹരി പങ്കാളിത്തത്തോടെ രൂപംകൊണ്ട ചാനല് എന്ന പ്രത്യേകത കൈരളിക്കുണ്ടായിരുന്നു. വാര്ത്തയും സമകാലിക വിഷയങ്ങളും തുടക്കംമുതല് തന്നെ പരിപാടികളുടെ പ്രധാന ഭാഗമായിരുന്നു.
ഇവിടെയാണ് മറ്റൊരു ചര്ച്ച ദൃശ്യമാധ്യമരംഗത്ത് കൂടുതല് തുറന്നുപറയപ്പെടാന് തുടങ്ങിയത്—മാധ്യമത്തിന്റെ ഉടമ ആര്? ആ ഉടമസ്ഥത വാര്ത്തയുടെ ദൃഷ്ടികോണിനെ എത്രമാത്രം സ്വാധീനിക്കുന്നു? പില്ക്കാലത്ത് കോണ്ഗ്രസ് ബന്ധമുള്ള ജയ്ഹിന്ദും സംഘപരിവാര് പിന്തുണയുള്ള ജനവും വിവിധ പത്രസ്ഥാപനങ്ങളുടെ ചാനലുകളും രംഗത്തെത്തിയപ്പോള് ഈ ചോദ്യം കൂടുതല് പ്രസക്തമായി.
ചാനലുകളുടെ എണ്ണം കൂടുന്നത് അഭിപ്രായങ്ങളുടെ വൈവിധ്യം ഉറപ്പാക്കണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോള് അത് ഒരേ സംഭവത്തിന് വ്യത്യസ്ത രാഷ്ട്രീയ ക്യാമറകള് സ്ഥാപിക്കുന്നതിലേക്കും ചുരുങ്ങാം.
2001 ജൂലൈ 6: ഏഷ്യാനെറ്റ് ഗ്ലോബലും മുഴുവന്സമയ വാര്ത്തയുടെ പരീക്ഷണവും
വാര്ത്തയുടെ സമയം കൂടുതല് വിപുലമാക്കാനുള്ള ഏഷ്യാനെറ്റിന്റെ ശ്രമമായിരുന്നു 2001 ജൂലൈ 6ന് ആരംഭിച്ച ‘ഏഷ്യാനെറ്റ് ഗ്ലോബല്’. മണിക്കൂറിലെ വാര്ത്തകള്, സമകാലികകാര്യ പരിപാടികള്, സംവാദങ്ങള് എന്നിവയോടെ മുഴുവന്സമയ വാര്ത്താധിഷ്ഠിത സംപ്രേഷണത്തിലേക്കുള്ള നിര്ണായക പരീക്ഷണമായിരുന്നു അത്. പിന്നീട് ഗ്ലോബലിന്റെ സ്വഭാവം മാറി; ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ് പ്രത്യേക വാര്ത്താചാനലായി രൂപപ്പെട്ടു. പക്ഷേ 24 മണിക്കൂറും ‘വാര്ത്ത തന്നെ പരിപാടി’ എന്ന ആശയം മലയാളത്തില് ഉറപ്പിച്ചത് പിന്നാലെ വന്ന ഇന്ത്യാവിഷനാണ്.
2003 ജൂലൈ 14: ഇന്ത്യാവിഷന്; വാര്ത്ത തന്നെ ഒരു ചാനലാകുന്നു
2003 ജൂലൈ 14 — മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തീയതികളിലൊന്ന്. തിരുവനന്തപുരം, കൊച്ചി, കോഴിക്കോട്, യു.എ.ഇ. എന്നിവിടങ്ങളിലെ ചടങ്ങുകളോടെ ഇന്ത്യാവിഷന് പ്രവര്ത്തനം ആരംഭിച്ചു. പിന്നണി ഗായകന് കെ.ജെ.യേശുദാസ് ഉദ്ഘാടനം നിര്വഹിച്ചു. മലയാളത്തിലെ ആദ്യ സമഗ്ര മുഴുവന്സമയ വാര്ത്ത–സമകാലികകാര്യ ചാനലെന്ന നിലയില് ഇന്ത്യാവിഷന് പുതിയൊരു മാധ്യമസംസ്കാരം സൃഷ്ടിച്ചു.
അന്നുണ്ടായിരുന്ന അടിസ്ഥാന സംശയം വളരെ ലളിതമായിരുന്നു: ഒരു ഭാഷയില് ദിവസം 24 മണിക്കൂറും എന്ത് വാര്ത്തയാണ് പറയാനുള്ളത്? കേരളം അധികം വൈകാതെ അതിന് ഉത്തരം നല്കി. രാഷ്ട്രീയം, ഭരണകൂടം, അഴിമതി, സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങള്, അന്വേഷണാത്മക റിപ്പോര്ട്ടുകള്, തത്സമയ വാര്ത്തകള് — എല്ലാം ചേര്ന്ന് വാര്ത്ത തന്നെ ഒരു പൂര്ണകാല ടെലിവിഷന് അനുഭവമായി.
റിപ്പോര്ട്ടര്മാര് പൊതുസമൂഹത്തില് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തികളായി. അധികാരികളോട് നേരിട്ട് ചോദ്യം ചോദിക്കുന്ന ദൃശ്യമാധ്യമപ്രവര്ത്തനത്തിന് കൂടുതല് ആത്മവിശ്വാസം ലഭിച്ചു. എന്നാല് ഇന്ത്യാവിഷന്റെ കഥ വിജയത്തിന്റെ മാത്രം കഥയായിരുന്നില്ല. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി രൂക്ഷമായതോടെ 2015 മാര്ച്ച് 31ന് പ്രവര്ത്തനം അവസാനിച്ചു.
കേരളത്തിലെ വാര്ത്താപ്രേക്ഷകരുടെ എണ്ണം മാത്രം ഒരു 24 മണിക്കൂര് വാര്ത്താചാനലിനെ സാമ്പത്തികമായി രക്ഷിക്കില്ലെന്ന യാഥാര്ഥ്യവും ഇന്ത്യാവിഷന് പഠിപ്പിച്ചു. നല്ല മാധ്യമപ്രവര്ത്തനത്തിന് നല്ല സാമ്പത്തിക മാതൃകയും വേണം.
2005 ഓഗസ്റ്റ് 17: പീപ്പിള്, പിന്നീട് കൈരളി ന്യൂസ്
2005 ഓഗസ്റ്റ് 17ന് മലയാളം കമ്മ്യൂണിക്കേഷന്സ് വാര്ത്തയ്ക്കും സമകാലിക വിഷയങ്ങള്ക്കും കൂടുതല് പ്രാധാന്യം നല്കി ‘പീപ്പിള്’ ആരംഭിച്ചു. പിന്നീട് അത് കൈരളി ന്യൂസ് എന്ന പേരിലേക്കു മാറി. വാര്ത്താവിപണി വികസിച്ചതിനൊപ്പം രാഷ്ട്രീയമായി തിരിച്ചറിയാവുന്ന മാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളുടെ മത്സരവും കൂടുതല് വ്യക്തമായി.
2006 ഓഗസ്റ്റ് 17: മനോരമ ന്യൂസ്
2006 ഓഗസ്റ്റ് 17ന്, മലയാള വര്ഷാരംഭദിനത്തില്, മലയാള മനോരമ ഗ്രൂപ്പിന്റെ മനോരമ ന്യൂസ് സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചു. അരൂരിലെ സ്റ്റുഡിയോയില് മലയാള മനോരമയുടെ അന്നത്തെ മുഖ്യപത്രാധിപര് കെ.എം. മാത്യു വിളക്കുതെളിച്ചു. തിരുവനന്തപുരം, കൊച്ചി, കോഴിക്കോട്, ഡല്ഹി, മുംബൈ എന്നിവിടങ്ങളിലെ തത്സമയ സൗകര്യങ്ങളും എല്ലാ ജില്ലകളിലുമുള്ള വാര്ത്താശൃംഖലയും ചാനലിന്റെ കരുത്തായി.
ഇന്ത്യാവിഷന്, ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ്, മനോരമ ന്യൂസ് എന്നിവ നേര്ക്കുനേര് വന്നതോടെ മലയാള വാര്ത്താരംഗത്ത് പുതിയൊരു രോഗലക്ഷണവും വളര്ന്നു — ആര് ആദ്യം? ആരാണ് ആദ്യം ദൃശ്യം കാണിക്കുന്നത്? ആര് ആദ്യം ‘പ്രത്യേകവാര്ത്ത’ എന്ന് എഴുതുന്നത്? എതിരാളി എന്ത് കൊടുത്തു? വേഗം പത്രപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ഗുണമായി. അതേ വേഗം പിന്നീട് അതിന്റെ അപകടമായും മാറി.
2007 ഓഗസ്റ്റ് 17: ജയ്ഹിന്ദ്
കോണ്ഗ്രസ് പിന്തുണയോടെ രൂപംകൊണ്ട ജയ്ഹിന്ദ് ടെലിവിഷന് 2007 ഓഗസ്റ്റ് 17ന് സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചു. ന്യൂഡല്ഹിയില് നടന്ന ചടങ്ങില് കോണ്ഗ്രസ് അധ്യക്ഷ സോണിയ ഗാന്ധിയാണ് ഉദ്ഘാടനം നിര്വഹിച്ചത്. വാര്ത്തയും വിനോദവും ചേര്ന്ന ചാനലായിരുന്നു തുടക്കം.
കേരളത്തിലെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയധാരകള്ക്ക് നേരിട്ടോ പരോക്ഷമായോ ബന്ധമുള്ള ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള് രൂപപ്പെട്ടതോടെ ‘നിഷ്പക്ഷ മാധ്യമം’ എന്ന സങ്കല്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഴയ ചര്ച്ച കൂടുതല് സങ്കീര്ണമായി. ഉടമസ്ഥത മറയ്ക്കുന്നതാണോ നല്ലത്, തുറന്നുപറയുന്നതാണോ? അതോ ഉടമസ്ഥത എന്തായാലും വാര്ത്തയുടെ മാനദണ്ഡങ്ങളാണ് പ്രധാനം എന്നതാണോ ശരി? ഈ തര്ക്കത്തിന് ഇന്നും അവസാനമില്ല.
2011 മേയ് 13: റിപ്പോര്ട്ടര് ടിവി
ഇന്ത്യാവിഷന്റെ മുന്നിരയില്നിന്ന് പുറത്തുവന്ന എം.വി.നികേഷ് കുമാറിന്റെ നേതൃത്വത്തില് 2011 മേയ് 13ന് റിപ്പോര്ട്ടര് ടിവി ആരംഭിച്ചു. തത്സമയ രാഷ്ട്രീയ റിപ്പോര്ട്ടിങ്, കടുത്ത അഭിമുഖങ്ങള്, ചര്ച്ചകള്, വേഗമേറിയ വാര്ത്താവതരണം എന്നിവ മത്സരത്തെ പുതിയ നിലയിലേക്ക് ഉയര്ത്തി.
ഇപ്പോഴേക്കും ഒരു വാര്ത്താമുറി വാര്ത്ത ശേഖരിക്കുന്ന സ്ഥലം മാത്രമല്ലായിരുന്നു. നിരന്തരം മത്സരിക്കുന്ന ഒരു ‘യുദ്ധമുറി’ കൂടിയായിരുന്നു.
2013 ജനുവരി 23: മാതൃഭൂമി ന്യൂസ്
2013 ജനുവരി 23ന് മാതൃഭൂമി ന്യൂസ് പ്രവര്ത്തനം ആരംഭിച്ചു. മാതൃഭൂമിയുടെ അന്നത്തെ ചെയര്മാനും മാനേജിങ് ഡയറക്ടറുമായ എം.പി.വീരേന്ദ്രകുമാര് ദീപം തെളിച്ച് ഉദ്ഘാടനം നിര്വഹിച്ചു. നൂറ്റാണ്ടിലേക്കു നീങ്ങിയ പത്രപാരമ്പര്യം ദൃശ്യമാധ്യമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു അത്.
പക്ഷേ ഒരു പത്രത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത അതേപടി ടെലിവിഷനിലേക്ക് മാറ്റിവെയ്ക്കാനാവില്ല. ടെലിവിഷന്റെ വേഗവും ഭാഷയും മത്സരവും വ്യത്യസ്തമാണ്. പത്രസ്ഥാപനങ്ങള് ടെലിവിഷനിലേക്കെത്തിയപ്പോള് അവയ്ക്കും ആ പുതിയ വിപണിയുടെ നിയമങ്ങള് പഠിക്കേണ്ടിവന്നു.
2013 ഫെബ്രുവരി 10: മീഡിയവണ്
മാതൃഭൂമി ന്യൂസിന് പിന്നാലെ വെറും 18 ദിവസത്തിനകം, 2013 ഫെബ്രുവരി 10ന്, മീഡിയവണ് ഔദ്യോഗികമായി പ്രവര്ത്തനം ആരംഭിച്ചു. കോഴിക്കോട് നടന്ന ചടങ്ങില് അന്നത്തെ കേന്ദ്ര പ്രതിരോധമന്ത്രി എ.കെ.ആന്റണി പങ്കെടുത്തു. മാധ്യമം ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിങ് ലിമിറ്റഡിന്റെ ചാനലായിരുന്നു മീഡിയവണ്.
ഒരേ വര്ഷം ഏതാനും ആഴ്ചകളുടെ ഇടവേളയില് രണ്ട് വാര്ത്താചാനലുകള് എത്തിയത് മലയാളി വാര്ത്തയെ എത്രമാത്രം ഉപഭോഗവസ്തുവാക്കിയെന്നതിന്റെ സൂചനയുമായിരുന്നു.
2015 ഏപ്രില് 19: ജനം ടിവി
2015 ഏപ്രില് 19ന് സംഘപരിവാര് പിന്തുണയോടെ ജനം ടിവി കൊച്ചിയില് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു. ശ്രീ ശ്രീ രവിശങ്കര് വിളക്കുതെളിക്കുകയും കേന്ദ്ര വാര്ത്താവിതരണ സഹമന്ത്രി രാജ്യവര്ധന് സിങ് റാത്തോഡ് ചാനല് ചിഹ്നം പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതോടെ രാഷ്ട്രീയ–ആശയപരമായ വിവിധ പക്ഷങ്ങളുടെ സ്വന്തം മാധ്യമസാന്നിധ്യം കൂടുതല് സമ്പൂര്ണമായി. ഇത് ശബ്ദങ്ങളുടെ വൈവിധ്യമാണെന്ന് ഒരുവിധത്തില് പറയാം. അതേസമയം ഓരോ പ്രേക്ഷകനും തന്റെ മുന്ധാരണകള് മാത്രം സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന ചാനല് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ‘മാധ്യമക്കൂട്ടറകള്’ രൂപപ്പെടുന്നതിന്റെ തുടക്കമായും അതിനെ കാണാം.
2016 ജൂലൈ 6: ന്യൂസ്18 കേരളം
ദേശീയ വാര്ത്താശൃംഖലയുടെ ഭാഗമായി 2016 ജൂലൈ 6ന് ന്യൂസ്18 കേരളം തിരുവനന്തപുരത്ത് പ്രവര്ത്തനം ആരംഭിച്ചു. ഇതോടെ മത്സരം കേരളത്തിലെ മാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങള്ക്കിടയില് മാത്രം നിന്നില്ല. വന് ദേശീയ ശൃംഖലകളും മലയാള വാര്ത്താവിപണിയിലെത്തി.
2017 മാര്ച്ച് 26: മംഗളം ന്യൂസ് — ഒരു ചാനലിന്റെ വരവിനേക്കാള് വലിയൊരു മാധ്യമവിവാദം
മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമ ചരിത്രം ചാനലുകളുടെ ഉദ്ഘാടനത്തീയതികള് മാത്രം നിരത്തി എഴുതാനാകാത്തതിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ഉദാഹരണമാണ് 2017 മാര്ച്ച് 26ന് ആരംഭിച്ച മംഗളം ടെലിവിഷന്. ചാനല് സംപ്രേഷണം തുടങ്ങിയ ആദ്യദിവസംതന്നെ അന്നത്തെ ഗതാഗതമന്ത്രി എ.കെ.ശശീന്ദ്രന്റേതെന്നു പറഞ്ഞ ലൈംഗികസ്വഭാവമുള്ള ഫോണ് സംഭാഷണത്തിന്റെ ശബ്ദരേഖ സംപ്രേഷണം ചെയ്തു. മണിക്കൂറുകള്ക്കകം ശശീന്ദ്രന് മന്ത്രിസ്ഥാനം രാജിവച്ചു. കേരളത്തിലെ പുതിയൊരു വാര്ത്താചാനല് ആദ്യദിവസം തന്നെ സംസ്ഥാന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലായി.
ആദ്യം ചാനല് നല്കിയ സൂചന, സഹായം തേടി മന്ത്രിയെ സമീപിച്ച ഒരു വീട്ടമ്മയുമായുള്ള സംഭാഷണമാണിതെന്നായിരുന്നു. പക്ഷേ കഥ അധികദിവസം നിലനിന്നില്ല. 2017 മാര്ച്ച് 30ന് ചാനല് മേധാവി തന്നെ നിലപാട് തിരുത്തി. സംഭാഷണം ഒരു വനിതാ മാധ്യമപ്രവര്ത്തകയെ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ ‘സ്റ്റിങ് ഓപ്പറേഷന്റെ’ ഭാഗമാണെന്ന് സമ്മതിക്കുകയും മാപ്പുപറയുകയും ചെയ്തു.
2017 മാര്ച്ച് 31ന് ചാനല് സി.ഇ.ഒ. ഉള്പ്പെടെ 9 പേര്ക്കെതിരെ പൊലീസ് കേസെടുത്തു. 2017 ഏപ്രില് 5ന് സി.ഇ.ഒ.യും 4 മുതിര്ന്ന മാധ്യമപ്രവര്ത്തകരും അറസ്റ്റിലായി. പിന്നീട് വിഷയം അന്വേഷിച്ച പി.എസ്. ആന്റണി കമ്മിഷന് ശശീന്ദ്രന് ക്ലീന്ചിറ്റ് നല്കുകയും ചാനലിനെതിരെ കടുത്ത നടപടി ശുപാര്ശ ചെയ്യുകയുമുണ്ടായി; 2017 നവംബര് 22ന് സംസ്ഥാന മന്ത്രിസഭ കമ്മിഷന് ശുപാര്ശകള് അംഗീകരിച്ചതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
മംഗളം സംഭവം കേരളത്തിലെ ദൃശ്യമാധ്യമ ചരിത്രത്തില് ഒരു വഴിത്തിരിവാണ്. കാരണം ഇവിടെ വിവാദം ‘ഒരു വാര്ത്ത തെറ്റിപ്പോയി’ എന്നതായിരുന്നില്ല. വാര്ത്ത കണ്ടെത്തുന്നതിനും വാര്ത്ത സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുമിടയിലെ അതിര്ത്തി എവിടെയാണ്? എന്ന ചോദ്യമാണ് ഉയര്ന്നത്.
പൊതുതാല്പര്യത്തിന്റെ പേരില് ഒരു വ്യക്തിയെ കുടുക്കി വാര്ത്ത നിര്മിക്കാമോ? അന്വേഷണാത്മക മാധ്യമപ്രവര്ത്തനവും ഒളിക്യാമറ–തേന്കെണി മാധ്യമപ്രവര്ത്തനവും ഒന്നാണോ? ഒരു ‘വമ്പന് എക്സ്ക്ലൂസീവ്’ സ്വന്തമാക്കാന് മാധ്യമപ്രവര്ത്തകനെ തന്നെ വാര്ത്തയിലെ കഥാപാത്രമാക്കാമോ?
മംഗളം വിവാദം മാധ്യമധാര്മികതയെക്കുറിച്ചുള്ള പാഠപുസ്തകത്തിലെ ഒരു കേസ് സ്റ്റഡിയായി മാറിയത് അതുകൊണ്ടാണ്. മത്സരം രൂക്ഷമാകുമ്പോള് തെറ്റായ വാര്ത്ത മാത്രം ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല; വാര്ത്തയ്ക്കായി സംഭവം തന്നെ നിര്മിക്കപ്പെടാം എന്ന അപകടമാണ് അത് കേരളത്തിന് മുന്നില് വെച്ചത്.
2018 ഡിസംബര് 8: ട്വന്റിഫോര്; വാര്ത്തയ്ക്ക് പുതിയ ദൃശ്യഭാഷ
2018 ഡിസംബര് 8 രാവിലെ 7ന് ട്വന്റിഫോര് ഔദ്യോഗിക സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചു. ഇന്സൈറ്റ് മീഡിയ സിറ്റിയുടെ രണ്ടാമത്തെ ചാനലായിരുന്നു അത്. അവരുടെ വിശാലമായ സ്റ്റുഡിയോ, വലിയ ദൃശ്യചുമരുകള്, വിവരചിത്രങ്ങള്, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങളുടെ സാങ്കേതിക അവതരണം എന്നിവ വാര്ത്തയുടെ ദൃശ്യഭാഷയെ മാറ്റി. 1985ല് ഒരു മേശയ്ക്കുപിന്നില് ഇരുന്ന വാര്ത്താവായനക്കാരനില്നിന്ന് ത്രിമാന ഗ്രാഫിക്സിനുള്ളിലൂടെ നടക്കുകയും ഭീമന് സ്ക്രീനില് കണക്കുകള് വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവതാരകനിലേക്കെത്താന് മലയാള വാര്ത്തയ്ക്ക് 33 വര്ഷമാണ് എടുത്തത്.
പക്ഷേ സ്റ്റുഡിയോ വലുതാകുന്നത് വാര്ത്തയും വലുതാകുന്നു എന്നതിന് തെളിവല്ല. ദൃശ്യമികവ് വാര്ത്തയെ മനസ്സിലാക്കാന് സഹായിക്കുന്നിടത്തോളം സാങ്കേതികവിദ്യ മാധ്യമപ്രവര്ത്തനമാണ്. വാര്ത്തയുടെ ഉള്ളടക്കക്കുറവ് മറയ്ക്കുന്ന അലങ്കാരമായി മാറുമ്പോള് അത് ടെലിവിഷന് കാഴ്ച മാത്രമാണ്.
2018 ഓഗസ്റ്റ്: പ്രളയത്തില് വാര്ത്ത ജീവന് രക്ഷിച്ചപ്പോള്
ഇതേ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ദൃശ്യമാധ്യമത്തിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച മുഖങ്ങളില് ഒന്ന് കേരളം കണ്ടത്. 2018 ഓഗസ്റ്റിലെ മഹാപ്രളയം. വാര്ത്താചാനലുകള് അന്ന് ദുരന്തം റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യുന്നതില് മാത്രം നിന്നില്ല. വീടുകളില് കുടുങ്ങിയവരുടെ വിവരങ്ങള് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. രക്ഷാപ്രവര്ത്തകര്ക്ക് സ്ഥലവിവരങ്ങള് കൈമാറി. ദുരിതാശ്വാസകേന്ദ്രങ്ങളുടെയും റോഡുകളുടെയും ജലനിരപ്പിന്റെയും വിവരങ്ങള് തുടര്ച്ചയായി നല്കി.
‘തത്സമയം’ എന്ന സാങ്കേതികശേഷി മനുഷ്യജീവന് ഉപയോഗപ്പെടുമ്പോള് അതിന് എന്ത് സാമൂഹിക മൂല്യമുണ്ടെന്ന് ആ ദിവസങ്ങള് തെളിയിച്ചു. അതാണ് ദൃശ്യമാധ്യമത്തിന്റെ സാധ്യത. ഒരു ദുരന്തത്തെ കാഴ്ചയാക്കി വില്ക്കുകയല്ല, വിവരത്തെ രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കുക.
2022 ജനുവരി 31: മീഡിയവണ് വിലക്കും മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പരീക്ഷണവും
കേരളത്തിലെ ദൃശ്യമാധ്യമചരിത്രം ചാനല് മത്സരത്തിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല. അധികാരവും മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യവും തമ്മിലുള്ള സംഘര്ഷത്തിന്റെ കഥയും കൂടിയാണ്. 2022 ജനുവരി 31ന് സുരക്ഷാ അനുമതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കേന്ദ്ര വാര്ത്താവിതരണ മന്ത്രാലയം മീഡിയവണ് സംപ്രേഷണം തടഞ്ഞു. നിയമപോരാട്ടം സുപ്രീംകോടതിവരെ നീണ്ടു. 2023 ഏപ്രില് 5ന് സുപ്രീംകോടതി കേന്ദ്രസര്ക്കാരിന്റെ വിലക്ക് റദ്ദാക്കി.
സര്ക്കാരിനെ വിമര്ശിക്കുന്ന മാധ്യമനിലപാട് സുരക്ഷാ അനുമതി നിഷേധിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണമാകുന്നത് മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തില് ഗുരുതര പ്രത്യാഘാതമുണ്ടാക്കുമെന്ന് കോടതി ഓര്മിപ്പിച്ചു. ഇത് മീഡിയവണ് എന്ന സ്ഥാപനത്തിന്റെ മാത്രം വിജയം ആയിരുന്നില്ല. അധികാരത്തോട് അനുകൂലമല്ലാത്ത ശബ്ദത്തിനും ജനാധിപത്യത്തില് ഇടമുണ്ടെന്ന അടിസ്ഥാനതത്വത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണമായിരുന്നു.
2024 മേയ് 29: ന്യൂസ് മലയാളം 24×7 — തിരക്കേറിയ വിപണിയിലേക്കൊരു പുതിയ പ്രവേശനം
മലയാളത്തില് ഇനി പുതിയ മുഴുവന്സമയ വാര്ത്താചാനലിന് ഇടമുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പലവട്ടം ഉയര്ന്നിട്ടുണ്ട്. 2024 മേയ് 29ന് ന്യൂസ് മലയാളം 24×7 സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചതോടെ വിപണി അതിന് വീണ്ടും ‘ഉണ്ട്’ എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. രാവിലെ 11.30നായിരുന്നു സംപ്രേഷണത്തുടക്കം. എസ് പ്ലസ് മീഡിയയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള മുഴുവന്സമയ മലയാള വാര്ത്താചാനലായാണ് അത് രംഗത്തെത്തിയത്.
എന്നാല് 2003ല് ഇന്ത്യാവിഷന് വന്നപ്പോഴുള്ള മാധ്യമഭൂപടമല്ല 2024ലേത്. ന്യൂസ് മലയാളം 24×7 വന്നപ്പോഴേക്കും അതിന്റെ യഥാര്ഥ എതിരാളികള് മറ്റു സാറ്റലൈറ്റ് ചാനലുകള് മാത്രമല്ലായിരുന്നു. യൂട്യൂബ് വാര്ത്താചാനലുകളും ഡിജിറ്റല് മാധ്യമങ്ങളും ഫേസ്ബുക്ക് തത്സമയവും വാട്സാപ്പ് വാര്ത്താവിതരണവും ഇന്സ്റ്റഗ്രാം ചെറുദൃശ്യങ്ങളും അതേ പ്രേക്ഷകന്റെ സമയത്തിനായി മത്സരിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് 2024ലെ ഒരു പുതിയ വാര്ത്താചാനലിന്റെ വെല്ലുവിളി ‘വാര്ത്ത എവിടെനിന്ന് കിട്ടും?’ എന്നതല്ല. പ്രേക്ഷകന് ഇതിനകം ലഭിച്ച വാര്ത്തയ്ക്ക് എന്ത് അധികമൂല്യം നല്കാനാകും? എന്നതാണ്.
2026 ഫെബ്രുവരി 8, മാര്ച്ച് 1: ബിഗ് ടിവി 24×7 — മത്സരം തീര്ന്നിട്ടില്ലെന്ന പ്രഖ്യാപനം
വാര്ത്താവിപണി നിറഞ്ഞുവെന്ന വിലയിരുത്തലുകള്ക്കിടെയാണ് മറ്റൊരു മുഴുവന്സമയ വാര്ത്താചാനല് കൂടി എത്തിയത്. 2026 ഫെബ്രുവരി 8ന് കൊച്ചിയില് ബിഗ് ടിവി മലയാളത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ലോഞ്ച് ചടങ്ങ് നടന്നു. തുടര്ന്ന് 2026 മാര്ച്ച് 1ന് ബിഗ് ടിവി 24×7 മലയാളം സ്ഥിരം ഉപഗ്രഹ സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചു. ബിഗ് ടിവി ശൃംഖലയുടെ മലയാള പ്രവേശനമായിരുന്നു അത്.
പരിചിതരായ മാധ്യമപ്രവര്ത്തകരെയും അവതാരകരെയും മുന്നില്നിര്ത്തിയായിരുന്നു ആ വരവ്. ഇവിടെ മലയാള വാര്ത്താവിപണിയുടെ പുതിയൊരു സ്വഭാവം കാണാം. പണ്ടൊരു ചാനലിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വത്ത് അതിന്റെ വാര്ത്താശൃംഖലയായിരുന്നു. ഇന്ന് വ്യക്തികള് തന്നെ മാധ്യമബ്രാന്ഡുകളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരു മുതിര്ന്ന അവതാരകന് ചാനല് മാറുന്നത് ഒരു നടന് സിനിമ മാറുന്നതിനേക്കാള് വലിയ പ്രചാരണവിഷയമാകുന്നു.
2024ലെ ന്യൂസ് മലയാളം 24×7ഉം 2026ലെ ബിഗ് ടിവിയും മറ്റൊരു കാര്യവും തെളിയിക്കുന്നു. ടെലിവിഷന് പ്രേക്ഷകര് ഡിജിറ്റലിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോഴും വാര്ത്താചാനല് തുടങ്ങാനുള്ള സാമ്പത്തിക–രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. കാരണം വാര്ത്താചാനല് ഒരു വ്യാപാരസ്ഥാപനം മാത്രമല്ല. പൊതുസംവാദത്തില് ഇടപെടാനുള്ള ശക്തികേന്ദ്രം കൂടിയാണ്.
വാര്ത്താവായനക്കാരനില്നിന്ന് അവതാരകതാരത്തിലേക്ക്
4 പതിറ്റാണ്ടിനിടയിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ മാറ്റങ്ങളില് ഒന്ന് സ്ക്രീനിലെ മനുഷ്യന്റെ സ്ഥാനമാണ്. 1985ലെ ദൂരദര്ശന് കാലത്ത് വാര്ത്താവായനക്കാരന് വാര്ത്തയ്ക്കു പിന്നിലായിരുന്നു. വ്യക്തിയല്ല, വാര്ത്തയായിരുന്നു കേന്ദ്രം. മുഴുവന്സമയ വാര്ത്താചാനലുകള് വന്നതോടെ അവതാരകന് പരിപാടിയുടെ മധ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. ആര് എങ്ങനെ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു? ആരുടെ മറുപടി മുറിച്ചുനിര്ത്തുന്നു? ആരെ എത്ര സമയം സംസാരിപ്പിക്കുന്നു? എന്ത് മുഖഭാവത്തിലാണ് പ്രതികരിക്കുന്നത്? ശബ്ദത്തിന്റെ ഉയരം എത്ര? ഇവയെല്ലാം തന്നെ പരിപാടിയുടെ ഉള്ളടക്കമായി.
ഇതിന് ഒരു നല്ല വശമുണ്ട്. മന്ത്രിമാരും രാഷ്ട്രീയനേതാക്കളും ഉദ്യോഗസ്ഥരും ക്യാമറയ്ക്കുമുന്നില് കൂടുതല് കടുത്ത ചോദ്യങ്ങള് നേരിട്ടു. പക്ഷേ അപകടവും അവിടെ തന്നെയാണ്. അവതാരകന് മധ്യസ്ഥനില്നിന്ന് പ്രോസിക്യൂട്ടറാകുമ്പോള്, ചര്ച്ച വാര്ത്താവിശകലനത്തില്നിന്ന് പ്രകടനമായി മാറുന്നു. വാര്ത്ത ചര്ച്ച ചെയ്യേണ്ട വ്യക്തി തന്നെ വാര്ത്തയാകുമ്പോള് മാധ്യമം സ്വന്തം നിഴല് മറികടക്കുന്നു.
‘ബ്രേക്കിങ്’ വന്നപ്പോള് എന്താണ് തകര്ന്നത്?
1985 ജനുവരി 2ന് രാത്രി 7.30 വരെ കാത്തിരുന്ന മലയാളിക്ക് 2026ല് 7 സെക്കന്ഡുപോലും കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല. അത് വലിയ നേട്ടമാണ്. പക്ഷേ അതിന്റെ വിലയും നമ്മള് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ആരാണ് ആദ്യം എന്ന മത്സരത്തില് ആരാണ് ശരി എന്ന ചോദ്യം പലപ്പോഴും രണ്ടാമതായി. ഒരു അപൂര്ണ വിവരം ആദ്യം സംപ്രേഷണം ചെയ്യുക; പിന്നീട് കൂടുതല് വിവരം ചേര്ക്കുക. തെറ്റിയാല് തിരുത്തുക. ചിലപ്പോള് തിരുത്തല് ആദ്യവാര്ത്തയുടെ പത്തിലൊന്ന് പേരിലേക്കുപോലും എത്തില്ല.
‘അടിയന്തര വാര്ത്ത’ എന്ന വാക്കിനും മൂല്യം കുറഞ്ഞു. സര്ക്കാര് രാജിവച്ചാലും സിനിമാതാരം സമൂഹമാധ്യമത്തില് കുറിപ്പിട്ടാലും സ്ക്രീനിലെ ചുവപ്പ് നിറം ഒരുപോലെ. എല്ലാം അടിയന്തരമാണെങ്കില് ഒന്നും അടിയന്തരമല്ല.
മംഗളം പഠിപ്പിച്ച പാഠം: ‘എക്സ്ക്ലൂസീവ്’ എന്ന വാക്കിന് ധാര്മികതയ്ക്ക് മുകളില് സ്ഥാനമില്ല
മംഗളം തേന്കെണി വിവാദം ഇവിടെ വീണ്ടും ഓര്ക്കേണ്ടത് അതുകൊണ്ടാണ്. മാധ്യമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനജോലി സംഭവങ്ങളെ കണ്ടെത്തി പരിശോധിച്ച് ജനങ്ങളിലെത്തിക്കുകയാണ്. സ്വന്തം വാര്ത്തയ്ക്കായി സംഭവം നിര്മിക്കുന്ന നിമിഷം അതിന്റെ സ്ഥാനം മാറുന്നു.
അതിനേക്കാള് പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു പാഠമുണ്ട്. മത്സരത്തില് ഒരാള് ധാര്മികപരിധി ലംഘിച്ചാല് മറ്റുള്ളവര്ക്കും അതേ വഴി പോകാനുള്ള സമ്മര്ദം ഉണ്ടാകും. അതിനാല് മാധ്യമധാര്മികത ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ ആഭ്യന്തരനിയമം മാത്രമല്ല. മുഴുവന് മാധ്യമവ്യവസ്ഥയുടെയും സുരക്ഷാഭിത്തിയാണ്. 2017 മാര്ച്ച് 26ലെ മംഗളം സംഭവത്തിന് അതുകൊണ്ടാണ് മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമ ചരിത്രത്തില് ഒരു ചാനലിന്റെ ഉദ്ഘാടനത്തേക്കാള് വലിയ സ്ഥാനം.
വാര്ത്തയില്നിന്ന് വിചാരണയിലേക്ക്
24 മണിക്കൂര് വാര്ത്തയ്ക്ക് 24 മണിക്കൂര് ഉള്ളടക്കം വേണം. അവിടെയാണ് വൈകുന്നേര ചര്ച്ചകള് വാര്ത്താചാനലുകളുടെ പ്രധാന ഉത്പന്നമായി മാറിയത്. റിപ്പോര്ട്ടിങ്, വിശകലനം, അഭിപ്രായം എന്നിവ തമ്മിലുള്ള അതിര്ത്തി മങ്ങിയപ്പോള് പ്രശ്നം തുടങ്ങി.
പൊലീസ് അന്വേഷണം പൂര്ത്തിയാകുന്നതിനു മുന്പ് സ്റ്റുഡിയോയില് പ്രതിയെ കണ്ടെത്താം. കോടതി തെളിവുകള് പരിശോധിക്കുന്നതിനു മുന്പ് രാത്രി ചര്ച്ചയില് വിധി പറയാം. ‘വൃത്തങ്ങള്’ നല്കുന്ന സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത വിവരം മണിക്കൂറുകളോളം ആവര്ത്തിച്ചാല് ആരോപണത്തിന് വസ്തുതയുടെ വേഷം ലഭിക്കാം. ഇത് ഒരു ചാനലിനെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്താവുന്ന പ്രശ്നമല്ല.
കടുത്ത മത്സരം, പ്രേക്ഷക അളവുകോല്, സമൂഹമാധ്യമത്തിലെ വൈറല് സംസ്കാരം, പരസ്യവിപണി, രാഷ്ട്രീയധ്രുവീകരണം—ഇവയെല്ലാം ചേര്ന്നുണ്ടാക്കിയ ഘടനാപരമായ പ്രശ്നമാണ്. അധികാരത്തോട് ചോദ്യം ചോദിക്കാന് ടെലിവിഷന് കേരളത്തെ പഠിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ ചോദ്യംതന്നെ തെളിവാണെന്ന് കരുതരുതെന്നും ടെലിവിഷന് വീണ്ടും പഠിക്കേണ്ടിവരുന്നു.
ചാനലുകള് കൂടി; പക്ഷേ ദൃഷ്ടികോണങ്ങള് കൂടിയോ?
കൈരളി, ജയ്ഹിന്ദ്, ജനം, മാതൃഭൂമി, മനോരമ, മീഡിയവണ്, ന്യൂസ്18 തുടങ്ങിയ വ്യത്യസ്ത ഉടമസ്ഥതകളും പശ്ചാത്തലങ്ങളും ഉള്ള മാധ്യമങ്ങള് വന്നത് കേരളത്തിന്റെ പൊതുസംവാദം കൂടുതല് ബഹുസ്വരമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാല് ചാനലുകളുടെ എണ്ണം മാത്രം ബഹുസ്വരതയുടെ അളവുകോലല്ല.
ഒരേ രാഷ്ട്രീയസംഭവം ഓരോ ചാനലും സ്വന്തം പ്രേക്ഷകന്റെ മുന്ധാരണയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ ഭാഷയില് മാത്രം അവതരിപ്പിക്കുകയാണെങ്കില് 15 ചാനലുകളുണ്ടായിട്ടും 15 വിവരലോകങ്ങള് മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. പ്രേക്ഷകന് ഇഷ്ടമുള്ള അഭിപ്രായം കേള്പ്പിക്കുക എളുപ്പമാണ്. അസൗകര്യമുണ്ടാക്കുന്ന വസ്തുത കാണിക്കുക എന്നതാണ് മാധ്യമത്തിന്റെ യഥാര്ഥ ജോലി.
ടെലിവിഷന് ഇപ്പോള് ടെലിവിഷനില് മാത്രമല്ല
1985 ജനുവരി 2ന് വാര്ത്ത കാണാന് ടെലിവിഷന് സെറ്റ് അനിവാര്യമായിരുന്നു. 2026ല് അത് പോലും ആവശ്യമില്ല. ഓരോ വാര്ത്താചാനലും ഇന്ന് ഒരേസമയം ഉപഗ്രഹ ടെലിവിഷന് ചാനലും വെബ് മാധ്യമവും യൂട്യൂബ് സംപ്രേഷകനും ഫേസ്ബുക്ക് പേജും ഇന്സ്റ്റഗ്രാം പ്രസാധകനും മൊബൈല് അറിയിപ്പ് സേവനവുമാണ്.
ഒരു മണിക്കൂര് നീളുന്ന അഭിമുഖത്തിന്റെ 10 സെക്കന്ഡ് മാത്രം വൈറലാകാം. പഴയ ദൃശ്യം പുതിയ സംഭവമെന്ന പേരില് എത്താം. യഥാര്ഥ ചാനലിന്റെ ചിഹ്നം ചേര്ത്ത് വ്യാജ വാര്ത്താകാര്ഡ് നിര്മിക്കാം. നിര്മിതബുദ്ധി ഈ വെല്ലുവിളി മറ്റൊരു തലത്തിലേക്കാണ് ഉയര്ത്തിയത്. ഇല്ലാത്ത ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാം. നടന്നിട്ടില്ലാത്ത ദൃശ്യം സൃഷ്ടിക്കാം. യഥാര്ഥ വീഡിയോ തിരുത്തി മറ്റൊരു അര്ഥം നല്കാം.
അതുകൊണ്ട് സാങ്കേതികശേഷി എത്ര വളരുന്നുവോ അത്രയും പരിശോധനയുടെ ബാധ്യതയും വളരണം. വേഗത്തില് കിട്ടിയ വാര്ത്തയെക്കാള് ശരിയായി സ്ഥിരീകരിച്ച വാര്ത്ത വിലമതിക്കുന്ന സംസ്കാരം തിരിച്ചുപിടിക്കാതെ സാങ്കേതികവിദ്യ മാത്രം മാധ്യമത്തെ രക്ഷിക്കില്ല.
1985 മുതല് 2026 വരെ; ഏറ്റവും വലിയ മത്സരം ഇനി മറ്റൊരു ചാനലുമായല്ല
1985 ജനുവരി 2 രാത്രി 7.30ന് ജി.ആര്.കണ്ണന് മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നത് ഒരു ക്യാമറയും വാര്ത്താപ്രതിയും ഏതാനും ദൃശ്യങ്ങളും. 4 പതിറ്റാണ്ടിനുശേഷം വാര്ത്താമുറിക്ക് ഉപഗ്രഹമുണ്ട്. അതിവേഗ വാര്ത്താവിനിമയ ശൃംഖലയുണ്ട്. മൊബൈല് ഫോണുണ്ട്. ഡ്രോണുണ്ട്. തത്സമയ വാഹനങ്ങളുണ്ട്. ഭീമന് ദൃശ്യചുമരുകളുണ്ട്. നിര്മിതബുദ്ധിയുണ്ട്. ലോകത്തിന്റെ മറുഭാഗത്ത് സംഭവിക്കുന്നതു നിമിഷങ്ങള്ക്കകം കേരളത്തിലെ സ്ക്രീനിലേക്കെത്തിക്കാം.
പക്ഷേ ഉപകരണങ്ങളുടെ ഈ അസാധാരണ വളര്ച്ചയ്ക്ക് തുല്യമായി മാധ്യമപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമൂല്യങ്ങള് മാറിയിട്ടില്ല. വാര്ത്ത സത്യമാണോ? ഒരു ആരോപണം ആരോപണമാണെന്ന് പ്രേക്ഷകനോട് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടോ? തെളിവ് പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എതിര്വാദം കേള്ക്കുന്നുണ്ടോ? സ്വകാര്യതയും പൊതുതാല്പര്യവും തമ്മിലുള്ള അതിര്ത്തി തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ? തെറ്റിയാല് അതേ പ്രാധാന്യത്തോടെ തിരുത്തുന്നുണ്ടോ? അധികാരമുള്ളവനെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും അധികാരമില്ലാത്തവന്റെ അന്തസ്സ് സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?
1985ലെ ഏതാനും മിനിറ്റ് വാര്ത്തയില്നിന്ന് 24 മണിക്കൂര് വാര്ത്തയിലേക്കും അവിടെനിന്ന് കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിലെ തത്സമയത്തിലേക്കും മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമം വളര്ന്നു. 2024ല് ന്യൂസ് മലയാളം 24×7 എത്തിയതും 2026ല് ബിഗ് ടിവി കൂടി വന്നതും ഈ വിപണി ഇനിയും അവസാനിച്ചിട്ടില്ലെന്നു പറയുന്നു. പക്ഷേ ഇനി ഓരോ പുതിയ ചാനലും നേരിടുന്ന വലിയ ചോദ്യം, മറ്റുള്ളവരെക്കാള് എത്ര വേഗത്തില് ‘ബ്രേക്കിങ്’ കൊടുക്കാം എന്നതല്ല. എന്തുകൊണ്ട് പ്രേക്ഷകന് നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കണം?
4 പതിറ്റാണ്ടിനു ശേഷം മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമ വാര്ത്തയുടെ യഥാര്ഥ മത്സരം മറ്റൊരു ചാനലുമായല്ല. സ്വന്തം വിശ്വാസ്യതയുമായാണ്. കാരണം 1985 ജനുവരി 2ലായാലും 2026ലായാലും വാര്ത്തയെ വാര്ത്തയാക്കുന്ന അടിസ്ഥാനമൂല്യം ഒന്നുതന്നെ — സത്യത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം.
