അധികാരത്തിലേറി 6 മാസം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ വി.ഡി.സതീശൻ സർക്കാരിന് മുന്നിലെ ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയപ്രശ്നം പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ വിമർശം മാത്രമല്ല; സ്വന്തം മന്ത്രിമാരും മുന്നണി കൺവീനറും കോൺഗ്രസ് നേതാക്കളും ഉയർത്തുന്ന ഒരേ പരാതിയാണ്—കൂടിയാലോചനയില്ല, തീരുമാനങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. പുതിയ പി.എസ്.സി. അംഗങ്ങളുടെ പട്ടിക മുഖ്യമന്ത്രി മന്ത്രിസഭയിൽ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ “ഇത് എവിടെയാണ് ചർച്ച ചെയ്തത്?” എന്ന് ചോദിച്ച് മന്ത്രി എ.പി.അനിൽകുമാർ രംഗത്തെത്തി. ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അംഗങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും മതിയായ കൂടിയാലോചന നടന്നില്ലെന്നായിരുന്നു പരാതി. വൈദ്യുതിമ ന്ത്രിയും കെ.പി.സി.സി. അധ്യക്ഷനുമായ സണ്ണി ജോസഫും പല പ്രധാന തീരുമാനങ്ങളും താൻ അറിയുന്നില്ലെന്ന നിലപാടോടെ അനിൽകുമാറിനെ പിന്തുണച്ചു. ഘടകകക്ഷിയായ ആർ.എസ്.പിയുടെ മന്ത്രി ഷിബു ബേബി ജോണും ബോർഡ്–കോർപറേഷൻ നിയമനങ്ങളിൽ കൂട്ടായ ചർച്ചയില്ലെന്ന അസന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചതായാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ. മുഖ്യമന്ത്രി ചില തീരുമാനങ്ങൾ അടിയന്തരമായി എടുക്കേണ്ടിവരുമെന്ന് വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ കെ.മുരളീധരൻ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണച്ചു. ഒടുവിൽ പി.എസ്.സി. അംഗങ്ങളുടെയും ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അംഗങ്ങളുടെയും കാര്യത്തിൽ തീരുമാനമുണ്ടായെങ്കിലും, അതിന് മുമ്പ് രണ്ടര മണിക്കൂറോളം നീണ്ട കടുത്ത ചർച്ച സർക്കാരിനകത്തെ അസ്വസ്ഥത പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു.
മന്ത്രിസഭയിൽ കേട്ടത് പുറത്തും കേൾക്കുന്ന അതേ പരാതി
മന്ത്രിസഭയിലെ തർക്കത്തെ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമായി കാണാൻ കഴിയാത്തത് സണ്ണി ജോസഫിന്റെ മുൻ പ്രസ്താവനകളാണ്. ജി.എൻ.എ. വൈദ്യുതി വാങ്ങൽ വിഷയത്തിൽ സർക്കാർ തീരുമാനം മാറിയ വിവരം മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയാണ് അറിഞ്ഞതെന്ന് വൈദ്യുതി മന്ത്രി തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നു. അതിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ് യു.ഡി.എഫ്. കൺവീനർ അടൂർ പ്രകാശ് “മന്ത്രിസഭയുടെ കൂട്ടുത്തരവാദിത്തം വ്യക്തമായി” എന്ന് പരിഹസിച്ചത്; യു.ഡി.എഫ്. യോഗം എന്തുകൊണ്ട് ചേരുന്നില്ലെന്ന് മുന്നണി ചെയർമാനായ മുഖ്യമന്ത്രിയോട് ചോദിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ മന്ത്രിസഭയ്ക്കുള്ളിൽ അനിൽകുമാറും സണ്ണി ജോസഫും ഉന്നയിക്കുന്ന പരാതിയും ഇതേ സ്വഭാവത്തിലുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രശ്നം ഒരു വൈദ്യുതി ഫയലിന്റെയോ ഒരു പി.എസ്.സി. പട്ടികയുടെയോ അല്ല; തീരുമാനമെടുക്കുന്ന രീതി തന്നെയാണ് കോൺഗ്രസിലും മുന്നണിയിലും ചർച്ചാവിഷയം.
ഇതിന് മറുപടിയായി മുഖ്യമന്ത്രിക്കും വ്യക്തമായ നിലപാടുണ്ട്. നയപരമായ കാര്യങ്ങൾ പാർട്ടി നേതൃത്വവുമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നും ദൈനംദിന ഭരണകാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പാർട്ടിയുമായി ആലോചിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും സതീശൻ ഒക്ടോബറിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഈ വിശദീകരണം ഭരണപരമായി പ്രസക്തമാണ്. പക്ഷേ എം. കെ.മുനീറിന് ഭരണപരിഷ്കാര കമ്മീഷൻ അധ്യക്ഷപദവിയും ജി.ദേവരാജന് ഡൽഹിയിലെ പ്രത്യേക പ്രതിനിധി സ്ഥാനവും നൽകുന്നത് സാധാരണ ദൈനംദിന ഭരണനടപടിയാണോ, മുന്നണിയുടെ രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനമാണോ എന്ന ചോദ്യമാണ് അടൂർ പ്രകാശ് ഉയർത്തിയത്. ആ നിയമനങ്ങൾ നടന്ന ദിവസം മുഖ്യമന്ത്രിയോടൊപ്പം പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടും പിറ്റേന്ന് പത്രത്തിലൂടെയാണ് വിവരം അറിഞ്ഞതെന്ന് പ്രകാശ് പിന്നീട് തുറന്നുപറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടാണ് “എല്ലാം യു.ഡി.എഫിനെ അറിയിക്കേണ്ടതില്ല” എന്ന മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ വാദവും “പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനങ്ങളെങ്കിലും കൺവീനർ അറിയണം” എന്ന പ്രകാശിന്റെ വാദവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം വ്യക്തിപരമായ പിണക്കത്തിൽനിന്ന് മുന്നണി പ്രവർത്തനരീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കമായി മാറിയത്.
‘മാധ്യമങ്ങളിലുടെ അറിയുന്ന കൺവീനർ’; ഒടുവിൽ ഹൈക്കമാൻഡിലേക്ക്
ഒക്ടോബർ 1നാണ് അടൂർ പ്രകാശ് പരസ്യമായി മുഖ്യമന്ത്രിക്കെതിരെ ആദ്യ വലിയ വിമർശം ഉയർത്തിയത്. പല പ്രധാന തീരുമാനങ്ങളും യു.ഡി.എഫിൽ ചർച്ചചെയ്യുന്നില്ലെന്നും, കൺവീനറായ താൻ വിവരങ്ങൾ മാധ്യമങ്ങളിൽനിന്നാണ് അറിയുന്നതെന്നും, പ്രവർത്തകരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയാനാകാത്ത അവസ്ഥയാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. എം.കെ.മുനീറിന്റെയും ജി.ദേവരാജന്റെയും നിയമനങ്ങൾ അതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. “വിഷയങ്ങൾ ഇനി മറച്ചുവച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല” എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ. ഏതാനും ദിവസത്തിനകം കോൺഗ്രസ് അധ്യക്ഷൻ മല്ലികാർജുൻ ഖാർഗെയെ കണ്ടും അദ്ദേഹം പരാതി അറിയിച്ചു; അധികാരത്തിലെത്തിയശേഷം യു.ഡി.എഫ്. യോഗം വേണ്ടത്ര നടന്നിട്ടില്ലെന്നും തീരുമാനങ്ങളിൽ കൂട്ടായ ചർച്ച വേണമെന്നും ആവർത്തിച്ചു.
എന്നിട്ടും തർക്കം അവസാനിച്ചില്ല. നവംബർ 10ന് യു.ഡി.എഫ്. യോഗം എന്തുകൊണ്ട് ചേരുന്നില്ലെന്ന ചോദ്യത്തിന് “ചെയർമാനോട് ചോദിക്കൂ” എന്ന് അടൂർ പ്രകാശ് പറഞ്ഞപ്പോൾ മുഖ്യമന്ത്രി നേരിട്ടുള്ള മറുപടി ഒഴിവാക്കി “യോഗം ചേരുമ്പോൾ അറിയിക്കാം” എന്നായിരുന്നു പ്രതികരണം. മുന്നണി കൺവീനറും മുന്നണി ചെയർമാനുമായ മുഖ്യമന്ത്രിയും തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയം ഇത്ര പരസ്യമായി ചോദ്യംചെയ്യപ്പെട്ടത് യു.ഡി.എഫിലെ സംഘടനാപ്രതിസന്ധിയുടെ സൂചനയായി മാറി.
കൺവീനറെ മാറ്റാൻ സതീശൻ പക്ഷം; പ്രകാശ് സ്വയം പോകുമോ?
ഇതിനിടെയാണ് അടൂർ പ്രകാശിനെ കൺവീനർ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് മാറ്റാനുള്ള നീക്കം ശക്തമായത്. പുറത്തുവരുന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം പുതിയ കെ.പി.സി.സി. അധ്യക്ഷനെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന പാക്കേജിനൊപ്പം യു.ഡി.എഫ്. കൺവീനറെയും മാറ്റണമെന്നാണ് സതീശൻ അനുകൂല വിഭാഗത്തിന്റെ ആവശ്യം. പ്രകാശുമായി മുന്നോട്ടുപോകാൻ കഴിയില്ലെന്നാണ് ആ വിഭാഗത്തിന്റെ നിലപാടെന്നും, ജോസഫ് വാഴയ്ക്കന്റെ പേര് പകരക്കാരനായി പരിഗണിക്കുന്നതായും റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. മുഖ്യമന്ത്രി–കൺവീനർ തർക്കമാണ് മുന്നണി യോഗം പോലും വൈകുന്നതെന്ന ആരോപണവും കോൺഗ്രസിനകത്ത് ഉയർന്നു.
അതിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടമാണ് പിന്നീട് പുറത്തുവന്ന രാജിസന്നദ്ധതാ റിപ്പോർട്ടുകൾ. “നോക്കുകുത്തിയായി കൺവീനർ സ്ഥാനത്ത് തുടരാനില്ലെ”ന്നും സ്ഥാനമൊഴിയാൻ തയ്യാറാണെന്നും അടൂർ പ്രകാശ് എ.ഐ.സി.സിയെ അറിയിച്ചതായാണ് ചില മാധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്. മുഖ്യമന്ത്രി പ്രധാന തീരുമാനങ്ങളിൽ കൺവീനറെ പരിഗണിക്കുന്നില്ലെന്നും താൻ ഉന്നയിച്ച പരാതികൾ ദേശീയ നേതൃത്വം ഗൗരവമായി എടുത്തില്ലെന്നുമാണ് അതിന് കാരണമെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നത്. ഒക്ടോബറിൽ “എന്നെ കാര്യങ്ങൾ അറിയിക്കുന്നില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ മുന്നണി കൺവീനർ നവംബർ മധ്യത്തോടെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് മാറ്റപ്പെടുമോ എന്ന ചർച്ചയുടെ കേന്ദ്രത്തിലെത്തി; ഇപ്പോൾ സ്വയം പിന്മാറാൻ തയ്യാറാണെന്ന റിപ്പോർട്ടുകളും വരുന്നു. 6 മാസം പോലും പൂർത്തിയാകാത്ത ഒരു സർക്കാരിൽ മുന്നണിയെ ഏകോപിപ്പിക്കേണ്ട കൺവീനർ തന്നെയാണ് മുഖ്യമന്ത്രിയുമായുള്ള ഏകോപനമില്ലായ്മയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പരാതിക്കാരനായത്.
എ ഗ്രൂപ്പിന്റെ യോഗം; പാർട്ടിക്കകത്തും ‘ഞങ്ങളെ കേൾക്കുന്നില്ല’
ഇതേ സമയത്താണ് കോൺഗ്രസിന്റെ എ ഗ്രൂപ്പും പ്രത്യേക യോഗം ചേർന്നത്. കെ.സി.ജോസഫ്, എം.എം.ഹസൻ, ബെന്നി ബഹന്നാൻ, ഷാഫി പറമ്പിൽ തുടങ്ങിയ നേതാക്കൾക്കൊപ്പം മന്ത്രി പി.സി.വിഷ്ണുനാഥ് കൂടി പങ്കെടുത്ത യോഗത്തിൽ ബോർഡ്–കോർപറേഷൻ വിഭജനം നീളുന്നതിലും സർക്കാർ–പാർട്ടി തീരുമാനങ്ങളിൽ നേതാക്കളെയും പ്രവർത്തകരെയും മതിയായ രീതിയിൽ കേൾക്കുന്നില്ലെന്നതിലും അതൃപ്തി ഉയർന്നു. തുടർന്ന് നേതാക്കൾ മുഖ്യമന്ത്രിയെയും കെ.പി.സി.സി. അധ്യക്ഷനെയും കണ്ടു. അതായത് മന്ത്രിസഭയിലെ അനിൽകുമാറിന്റെ “എവിടെയാണ് ചർച്ച ചെയ്തത്?” എന്ന ചോദ്യം, സണ്ണി ജോസഫിന്റെ “പലതും അറിയുന്നില്ല” എന്ന പരാതി, അടൂർ പ്രകാശിന്റെ “മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയാണ് അറിയുന്നത്” എന്ന വിമർശം, എ ഗ്രൂപ്പിന്റെ “കൂടിയാലോചന വേണം” എന്ന ആവശ്യം—വ്യത്യസ്ത കേന്ദ്രങ്ങളിൽനിന്ന് ഉയരുന്നത് ഒരേ രാഷ്ട്രീയപ്രശ്നമാണ്.
കോൺഗ്രസിൽ വിഭാഗീയത പുതിയതല്ല. പക്ഷേ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയത്തിനുശേഷം പഴയ ഗ്രൂപ്പ് രേഖകൾ മാഞ്ഞെന്ന് അവകാശപ്പെട്ട നേതൃത്വത്തിനാണ് 6 മാസത്തിനകം പുതിയ അധികാരകേന്ദ്രങ്ങളും പ്രതിരോധകൂട്ടങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നത്. കെ.പി.സി.സി. അധ്യക്ഷസ്ഥാനത്തേക്ക് ഒന്നിലധികം നേതാക്കൾ അവകാശവാദവുമായി രംഗത്തുണ്ട്; സണ്ണി ജോസഫ് മന്ത്രിയായതിനാൽ അധ്യക്ഷസ്ഥാനം ഒഴിയാൻ സന്നദ്ധത അറിയിച്ചിട്ടും പകരക്കാരനെ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ തീരുമാനം നീളുന്നു. അതിനൊപ്പം യു.ഡി.എഫ്. കൺവീനറുടെ സ്ഥാനവും ഇപ്പോൾ ചർച്ചയിലായി. സർക്കാർ നിയമനങ്ങൾ, ബോർഡ്–കോർപറേഷനുകൾ, പി.എസ്.സി. അംഗത്വം, ദേവസ്വം സ്ഥാനങ്ങൾ, പാർട്ടി അധ്യക്ഷസ്ഥാനം, മുന്നണി കൺവീനർ സ്ഥാനം—ഓരോ വിഷയവും ആഭ്യന്തര അധികാരസമവാക്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയാണ്.
മന്ത്രിമാർ അകത്ത് ചോദിക്കുന്നു; കൺവീനർ പുറത്തുനിന്ന് ചോദിക്കുന്നു
ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് മന്ത്രിസഭയിലെ പുതിയ തർക്കത്തിന് കൂടുതൽ രാഷ്ട്രീയപ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നത്. അടൂർ പ്രകാശ് പുറത്തുനിന്ന് മാസങ്ങളായി പറയുന്ന പരാതി ഇപ്പോൾ മന്ത്രിമാർ അകത്തുനിന്നും പറയുന്നു. പ്രധാന തീരുമാനങ്ങൾ എവിടെയാണ് എടുക്കുന്നത്? ആരോടാണ് കൂടിയാലോചിക്കുന്നത്? വകുപ്പു മന്ത്രിയുടെ അഭിപ്രായത്തിന് എത്ര വിലയുണ്ട്? മുന്നണി കൺവീനറുടെ പങ്ക് എന്താണ്? പാർട്ടി അധ്യക്ഷൻ അറിയേണ്ട തീരുമാനങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ്? ഇവ വ്യക്തിപരമായ ഈഗോയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല; കൂട്ടുത്തരവാദ ഭരണത്തിന്റെ പ്രവർത്തനരീതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്.
അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുന്നത് ഒരു മന്ത്രിസഭയുടെ പരാജയമല്ല. മറിച്ച് തുറന്ന ചർച്ച ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. പക്ഷേ തീരുമാനം എടുത്തശേഷം മന്ത്രി അത് മാധ്യമത്തിലൂടെ അറിയുകയും, മുന്നണി കൺവീനർ തീരുമാനങ്ങൾ അറിയാത്തതിനെതിരെ ഹൈക്കമാൻഡിൽ പരാതി നൽകുകയും, കൺവീനറെ മാറ്റാൻ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ അനുകൂലികൾ നീങ്ങുകയും, ഒടുവിൽ കൺവീനർ തന്നെ സ്ഥാനമൊഴിയാൻ സന്നദ്ധനാണെന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ വരികയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ അത് സാധാരണ അഭിപ്രായവ്യത്യാസത്തിന്റെ പരിധി കടക്കുന്നു. സർക്കാർ–പാർട്ടി–മുന്നണി ഏകോപനം എങ്ങനെയാണ് നടക്കുന്നതെന്ന് വിശദീകരിക്കേണ്ട ബാധ്യത യു.ഡി.എഫ്. നേതൃത്വത്തിനുണ്ട്.
ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ കസേരക്കണക്ക്
ഇതെല്ലാം നടക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയമായി നിർണായകമായ സമയത്താണ്. എൽ.പി.എസ്.ടി. റാങ്ക് ഹോൾഡർമാർ നിയമനം ആവശ്യപ്പെട്ട് സമരത്തിലാണ്; വൈദ്യുതി വാങ്ങൽ വിവാദത്തിൽ സർക്കാരിന്റെ തീരുമാനപ്രക്രിയ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം, എക്സൈസ്, ആരോഗ്യം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഭരണപരമായ തർക്കങ്ങൾ ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ സമയത്താണ് സർക്കാരിലെ മന്ത്രിമാർ തന്നെ കൂടിയാലോചനയെ ചോദ്യംചെയ്യുന്നതും മുന്നണിയെ ഏകോപിപ്പിക്കേണ്ട കൺവീനർ മുഖ്യമന്ത്രിക്കെതിരെ ഹൈക്കമാൻഡിൽ എത്തുന്നതും.
ജനങ്ങൾ വോട്ട് ചെയ്തത് ആരുടെ ഗ്രൂപ്പിന് എത്ര ബോർഡ് കിട്ടണം എന്ന തർക്കം കാണാനല്ല. പി.എസ്.സി. അംഗത്വം ആരുടെ നോമിനിക്ക്, ദേവസ്വം സ്ഥാനം ഏത് വിഭാഗത്തിന്, കെ.പി.സി.സി. അധ്യക്ഷസ്ഥാനം ആർക്ക്, യു.ഡി.എഫ്. കൺവീനർ കസേരയിൽ ആര് എന്ന കണക്കുകൂട്ടലുകളേക്കാൾ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളാണ് അവരുടെ ജീവിതത്തിലുള്ളത്. അതിനിടയിൽ മന്ത്രിമാർ മുഖ്യമന്ത്രിയോട് ‘ഞങ്ങളോട് ചോദിച്ചില്ല’ എന്നും മുന്നണി കൺവീനർ ‘എന്നെ അറിയിക്കുന്നില്ല’ എന്നും പറയേണ്ടിവരുന്നുവെങ്കിൽ, പ്രശ്നം വ്യക്തികളുടെ പരസ്പരബന്ധത്തേക്കാൾ വലിയതാണ്.
6 മാസത്തെ ഭരണത്തിന് മുന്നിലെ ഏറ്റവും ഗൗരവമുള്ള ചോദ്യം അതുകൊണ്ടാണ് ഇതൊന്നും അല്ല—ആര് ജയിക്കും, ആര് കസേര വിടും, ആര് പുതിയ അധ്യക്ഷനാകും എന്നല്ല. സർക്കാരും പാർട്ടിയും മുന്നണിയും തമ്മിൽ തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള ഒരു വിശ്വസനീയ സംവിധാനം ഉണ്ടോ എന്നതാണ്. കൺവീനറെപ്പോലും അറിയിക്കാതെ മുന്നണി തീരുമാനങ്ങൾ നടക്കുന്നു എന്ന ആരോപണം ശരിയല്ലെങ്കിൽ സർക്കാർ അത് വസ്തുതകളോടെ തള്ളണം. ശരിയാണെങ്കിൽ സംവിധാനം തിരുത്തണം. മന്ത്രിമാരുടെ പരാതി തെറ്റാണെങ്കിൽ അവർക്കുള്ളിൽ അത് പരിഹരിക്കണം; ശരിയാണെങ്കിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ തീരുമാനരീതിയിൽ മാറ്റം വേണം.
‘ഐക്യ ജനാധിപത്യ മുന്നണി’യുടെ പ്രതിസന്ധി ഇന്ന് പേരിലെ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിഹാസമല്ല. മുഖ്യമന്ത്രി, മന്ത്രിമാർ, പാർട്ടി നേതൃത്വം, മുന്നണി കൺവീനർ—ഇവർക്കിടയിൽ ആരാണ് ആരോട് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന അടിസ്ഥാനചോദ്യം തന്നെയാണ്. അധികാരം കിട്ടി 6 മാസത്തിനകം കൺവീനർ സ്ഥാനം വിടാമെന്ന നിലയിലേക്ക് ബന്ധം എത്തുന്നുവെങ്കിൽ, അത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ രാജിക്കഥയല്ല; യു.ഡി.എഫ്. ഭരണത്തിലെ ഏകോപനപ്രശ്നത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയസൂചനയാണ്.









